Najbardziej wystawiona na światło część języka jest wyraźnie ciemniejsza, natomiast głębiej w pysku może przechodzić w bardziej różowe odcienie. Smithsonian opisuje, że pierwsze kilkanaście centymetrów języka żyrafy może być bardzo ciemne, a dalsza część ma już znacznie jaśniejsze zabarwienie.
Najpopularniejsze wyjaśnienie wiąże jego kolor z ochroną przed słońcem.
Żyrafy spędzają dużą część dnia na jedzeniu. Aby dostać się do liści rosnących wysoko na drzewach, nieustannie wysuwają język z pyska. W afrykańskim słońcu oznacza to długotrwałą ekspozycję na promieniowanie UV.
Według San Diego Zoo dodatkowy pigment w języku pomaga chronić go przed nadmiernym działaniem promieni słonecznych. Instytucja podaje wprost, że fioletowe zabarwienie jest związane z większą ilością pigmentu, który może pełnić funkcję ochronną.
Warto jednak zaznaczyć, że w źródłach naukowych i popularnonaukowych często pojawia się sformułowanie „prawdopodobnie” lub „uważa się, że”. Ochrona przed słońcem jest więc najczęściej przyjmowanym wyjaśnieniem, ale nie należy przedstawiać jej jako absolutnie potwierdzonej jedynej funkcji ciemnego koloru.
Kolor to tylko jedna z jego niezwykłych cech.
Język dorosłej żyrafy może mieć około 45-50 centymetrów długości. San Diego Zoo podaje wartości rzędu 18-20 cali, czyli mniej więcej 46-51 cm.
Dzięki temu zwierzę jest w stanie dosięgać liści, które dla większości innych roślinożerców pozostają niedostępne.
Język jest również bardzo sprawny. Żyrafa potrafi niemal owinąć go wokół gałązki i precyzyjnie zerwać liście.
Żyrafy często jedzą liście akacji, czyli drzew wyposażonych w długie i ostre ciernie.
Dla wielu zwierząt stanowią one skuteczną ochronę przed zjedzeniem. Żyrafa radzi sobie z nimi jednak zaskakująco dobrze. Wykorzystuje długi, chwytny język oraz ruchliwe wargi do omijania kolców i wybierania liści znajdujących się pomiędzy nimi.
Nie oznacza to oczywiście, że język żyrafy jest całkowicie odporny na uszkodzenia. Jego budowa i sposób poruszania pozwalają jednak niezwykle sprawnie korzystać z pożywienia, które dla innych zwierząt jest znacznie trudniej dostępne.
Nie musi być on dokładnie taki sam u każdego osobnika.
Najczęściej opisuje się go jako niebieskoczarny, granatowy lub fioletowy. Różnice mogą zależeć od osobnika, oświetlenia i tego, którą część języka obserwujemy.
Dlatego na jednym zdjęciu język może wyglądać niemal czarno, a na innym wyraźnie fioletowo.
Jedno jest pewne: charakterystyczny ciemny język nie jest przypadkowym szczegółem wyglądu żyrafy. To kolejny element jej wyjątkowego przystosowania do życia na afrykańskiej sawannie.
Żyrafa wykorzystuje go praktycznie przez cały dzień - sięga po liście, omija ciernie i zdobywa pokarm wysoko ponad głowami innych roślinożerców.
A przy okazji jej niemal półmetrowy, ciemnofioletowy język pozostaje jedną z najbardziej zaskakujących ciekawostek świata zwierząt.
PMP
Komentarze