Jak rozpoznać autyzm?

Autyzm jest zaburzeniem rozwoju dziecka, które sprawia, że nie może ono normalnie funkcjonować. Wcześniej nie posiadano wystarczającej wiedzy, która pomagałaby w niwelowaniu objawów autyzmu. Wraz z rozwojem nauki coraz więcej uwagi zaczęto poświęcać temu zaburzeniu.  I choć dziecka nie da się wyleczyć całkowicie, można mu pomóc w przystosowaniu się do otaczającego go środowiska.

Nie wiadomo do końca, co jest główną przyczyną autyzmu. Mówi się jednak, że ma on podłoże zarówno psychologiczne, jak i biologiczne. Lekarze wymieniają uszkodzenie mózgu w fazie płodowej jako jeden z czynników wpływających na rozwój tej choroby, ale zaliczają się do tego również uwarunkowania genetyczne, wiek ojca przekraczający czterdzieści lat czy powikłania pojawiające się tuż przed porodem.

Pojęcia autyzmu stworzyli dwaj psychiatrzy – Leo Kanner oraz Hans Asperger. To oni jako pierwsi zaczęli obserwować dzieci, które nie potrafiły odnaleźć się w naturalnym środowisku i zaczęły uciekać do własnego świata. Dziecko dotknięte autyzmem jest wycofane i zamknięte. Ma problemy z komunikacją i jest nadwrażliwe na wszelkie bodźce zewnętrzne jak zapach, dźwięk czy dotyk. Należy pamiętać, że nie umie ono poradzić sobie z otaczającą je rzeczywistością, w związku z czym ucieka do swojego świata i przestaje reagować na bodźce, chroniąc się od wewnętrznego chaosu.

Autyzm można rozpoznać również po innych objawach. Dziecko często nie reaguje na swoje imię, ma problemy z mówieniem lub nie komunikuje się wcale, nie lubi zmian, nawet jeśli dotyczą mało istotnych rzeczy, nie nawiązuje kontaktu wzrokowego. Niektóre dzieci mają problem z agresją, są wybuchowe i trudno je uspokoić. Te wszystkie symptomy nie muszą występować razem i w dużej mierze zależą od stadium choroby, jej rodzaju i samego dziecka, ponieważ każde przeżywa to inaczej.

Nie ma lekarstwa, które wyleczyłoby autyzm. Można jedynie stosować odpowiednią terapię, która składa się z kilku etapów. W pierwszym z nich to rodzice są przygotowywani do pracy z dzieckiem, którego zachowanie jest szczegółowo wyjaśniane. Następnie poszerza się kontakt z maluchem, mając w szczególności na uwadze kontakt fizyczny. W ostatniej fazie zachęca się dziecko do kontaktów społecznych. Na tych trzech zasadach opierają się praktycznie wszystkie metody terapii, a tych jest już całkiem dużo. Wszystkie one mają na celu poprawę funkcjonowania dziecka w społeczeństwie i odciążenie rodziców.

Bardzo ważne jest, aby szukać pomocy, gdy zauważymy, że dziecko zachowuje się inaczej, niż powinno. Należy niezwłocznie skonsultować się z pediatrą, który potrafi rozpoznać autyzm i może skierować do specjalnego ośrodka, w którym dziecko rozpocznie terapię. Szybkie wykrycie zaburzenia pomoże w jego niwelowaniu i z pewnością ułatwi maluchowi i jego rodzicom funkcjonowanie w społeczeństwie.

Katarzyna Łochowska
(katarzyna.lochowska@dlalejdis.pl)

^{Fot. pixabay.com}