Czy osteopatą może być każdy?
Często, wybierając inną metodę leczenia, niż tą proponowaną przez lekarza pierwszego kontaktu, zastanawiamy się, czy nie trafiliśmy na przykład kogoś, kto nie wie jak należy leczyć ludzi. Dlatego warto podkreślić, że osteopata musi ukończyć studia podyplomowe, w wymiarze 1000 godzin, które trwają 5 lat. Jest to więc wykfalifikowany specjalista.
Profesjonalna osteopatia zaczęła się w 1874, wtedy Andrew Taylor Still założył American School of Osteopaty. Dziś, coraz więcej tego typu miejsc otwiera się również w Europie, na przykład w Polsce w Poznaniu działa Centrum Osteopatii. Placówka działa jako instytucja lecznicza, ale także szkoleniowa, dbając o nieustanne zwiększanie kwalifikacji zawodowych swoich pracowników.
Osteopatia to dziedzina, która zaznaczyła swoje znaczenie we współczesnej medycynie.
Kiedy może nam pomóc osteopata?
Podstawą osteopatii jest przekonanie o kilku kwestiach. Po pierwsze – organizm to jedna całość. Po drugie – sfera emocjonalna i fizyczna są bardzo ściśle powiązane i powinno się je traktować kompleksowo. Po trzecie, osteopata wyznaje zasadę samoleczenia i autoregulacji zmotywowanego do działania organizmu. W końcu, ostatnią regułą jest dążenie do wyleczenia człowieka a nie tylko opanowanie jednego z jego schorzeń. Wobec powyższego, do osteopaty można udać się w bardzo wielu przypadkach. Podstawą do leczenia mogą być wady postawy, urazy okołoporodowe, a także inne kwestie związane z układem rozrodczym – poronienia, niepłodność, bolesne miesiączki. Osteopata może także pomóc w dolegliwościach bólowych u dzieci i dorosłych, podczas stanów pourazowych i powypadkowych. Do leczenia kwalifikują się stany zapalne tkanek, rwa kulszowa, ból kręgosłupa, czy nietrzymanie moczu u kobiet. Jako że w osteopatii psychika odgrywa równie ważne znaczenie, jak samopoczucie fizyczne, podstawą do leczenia mogą być także stany depresyjne, lękowe, zespoły psychosomatyczne.
Na czym polega diagnostyka i leczenie?
Wizytę u osteopaty powinien rozpocząć wywiad. Specjalista powinien dowiedzieć się o historii naszej choroby, predyspozycjach genetycznych, schorzeniach w rodzinie. Swoją diagnostykę może podeprzeć badaniami takimi jak zdjęcie rentgenowskie, usg, morfologia krwi czy inne. Następnym etapem diagnostyki jest badanie klinicznie, przeprowadzane za pomocą palpacji. Polega ona na dotykaniu, delikatnym uciskaniu palcami miejsc na ciele, co pozwala wyczuć kształt, umiejscowienie i rozmiar konkretnych struktur anatomicznych. W czasie badania należy sprawdzić ruchomość stawów, napięcie mięśniowe, ruchomość tkanek, powięzi, sprawdzić postawę pacjenta i dokonać nasłuchów tkankowych.
Celem diagnostyki jest znalezienie miejsc o zwiększonym napięciu mięśniowym i usunięcie tego napięcia. Leczenie polega na stosowaniu technik manualnych, jest więc to metoda nieobciążająca organizmu środkami farmakologicznymi a także nieinwazyjna. Ważne jest to, że osteopatia może być skuteczna zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Samo leczenie ma polegać nie tyle na ingerowaniu w organizm, co na zmobilizowaniu go do samoregeneracji i ozdrowienia.
Oczywiście, nie zawsze może pomóc osteopata, w takich przypadkach skieruje on pacjenta do odpowiedniego specjalisty.
Więcej informacji o osteopatii dostępnych jest na stronie internetowej - zapraszamy na www.centrumosteopatii.pl.
Fot. centrumosteopatii.pl
Autor zewnętrzny
Komentarze