Ich uszkodzenie może objawiać się zaburzeniami w czynnościach wszystkich pozostałych narządów naszego organizmu.
Ostra niewydolność nerek
Najczęściej objawia się przede wszystkim zmniejszeniem wydalania moczu, które spada do tego stopnia, że niemożliwe staje się usunięcie z organizmu wszystkich produktów przemiany materii. W najgorszym wypadku stan chorobowy może spowodować sytuację, w której w ogóle nie można oddać moczu.
Ostra niewydolność nerek często rozwija się niezauważona, ponieważ nie zmienia się gęstość moczu ani ilość mocznika (odpowiedzialnego za charakterystyczny kolor moczu). Do niepokojących objawów można jednak zaliczyć wysuszone błony śluzowe, przyśpieszone tętno oraz obniżenie ciśnienia krwi. A także spadek dobowej ilości moczu do 200-400 ml.
Najczęstszą przyczyną choroby jest nieprawidłowe ukrwienie nerek lub zmniejszenie ilości krwi w organizmie. Spowodowane jest to niewielką ilością podaży płynów lub ich strat, będących wynikiem wymiotów, biegunek, a także dużej utraty krwi, poprzez rozległe rany, urazy, czy okaleczenia.
Skutki najczęściej przybierają formę odwodnień organizmu lub, w przypadku bardziej zaawansowanej postaci choroby, krwotoków wewnętrznych.
Ostra niewydolność nerek często pojawia się podczas innych chorób, np. zapalenia nerek, zakrzepów żylnych, tętniczych, złośliwego stwardnienia nerek, silnego zatrucia pokarmowego, a także przy odwodnieniu.
Leczenie polega przede wszystkim na odpowiednim nawodnieniu organizmu, a w razie potrzeby dochodzi do przetoczenia krwi. Stosuje się także leki normalizujące ciśnienie krwi.
Zakażenie dróg moczowych
Zdrowe drogi moczowe samodzielnie pozbywają się drobnoustrojów z organizmu w czasie oddawania moczu. Za pozbywanie się wszelkich bakterii odpowiada błona pęcherza moczowego, ponieważ posiada właściwości bakteriobójcze.
Powodem przedostania się drobnoustrojów do dróg moczowych najczęściej jest brak higieny, np.: spowodowany nadmierną instrumentacją przy organach płciowych.
Zakażenie dróg moczowych prowadzi do utworzenia się w pęcherzu lub drogach moczowych kamieni, co w konsekwencji powoduje zaleganie moczu w organizmie, czy przerost gruczołu krokowego.
W celu wyleczenia zakażenia dróg moczowych, należy udać się do specjalisty urologa, który przy pomocy strzykawki pobierze mocz wprost z pęcherza moczowego, zarówno przed, jak i po płukaniu, w celu zbadania pochodzenia bakterii. Na podstawie tej metody, zwanej posiewem, specjalista przepisuje leczenie antybiotykowe.
Kamica nerkowa
Kamienie nerkowe mają najczęściej niewielkie rozmiary, wielkością przypominające ziarnka piasku. Z tego względu organizm samodzielnie się ich pozbywa. Te większe, sięgające do 10 mm, muszą być jednak usuwane operacyjnie.
Kamienie nerkowe mogą przesuwać się w głąb organizmu, do moczowodów a następnie do pęcherza moczowego, skąd wydalane są przez cewkę. Jednak co dzieje się, gdy kamień zostanie uwięziony w ciele?
Najczęstszym objawem kamieni nerkowych jest ból w okolicach nerek, występujący niespodziewanie przy wzmożonym wysiłku fizycznym. A także bolesne parcia na mocz i stolec, wymioty, nudności, podwyższona ciepłota ciała oraz niedrożność jelit.
Do skutków tej choroby należą zastój i zakażenie moczu, zmiany zapalne, a także niedrożność dróg moczowych, która w konsekwencji prowadzić może do zniszczenia nerki.
W celu wyleczenia kamieni nerkowych należy udać się do specjalisty urologa, który zrobi zdjęcie jamy brzusznej i urografię. Gdy okaże się, że kamień jest dużych rozmiarów, zostaje on usunięty operacyjnie. W innych przypadkach zaleca się leczenie zachowawcze, tj. podawanie leków rozkurczowych i przeciwbólowych oraz przyjmowanie dużych ilości płynów. Inne zalecenia zależą od rodzaju kamienia nerkowego.
Wiele chorób układu moczowego jest ze sobą wzajemnie powiązanych. Często jedna choroba, daje możliwość pojawienia się w organizmie następnej. Dlatego, jeśli domowe leczenie nie pomaga, warto odwiedzić specjalistę. Upośledzenie funkcji układu moczowego może prowadzić nawet do śmierci.
Joanna Pakuła
(joanna.pakula@dlalejdis.pl)
Fot. sxc.hu
Komentarze