Skręciłam staw skokowy – co robić?

W dzisiejszym wpisie przedstawimy praktyczny sposób postępowania w tego typu urazach.

Skręcenie a zwichnięcie

Skręcenie to uraz związany z uszkodzeniem tkanek miękkich stabilizujących staw, czyli więzadeł, torebki stawowej i przyczepów ścięgien. Do kontuzji dochodzi najczęściej w wyniku nieprawidłowego postawienia stopy na podłożu i nienaturalnym, przesadnym jej wygięciu. Taka siła powoduje chwilową utratę kontaktu pomiędzy powierzchniami stawowymi, naciągnięcie struktur stawu i w następstwie dolegliwości takie jak ból, obrzęk i trudności w poruszaniu się.

Zwichnięcie to stan poważniejszy niż skręcenie. W tym przypadku naruszone struktury stawowe ulegają rozerwaniu. Staw podlega deformacji, a kości mogą znajdować się w nienaturalnym położeniu względem siebie [1,2].

Jakie są typowe objawy skręcenia kostki?

1. Ból okolicy stawu skokowego, który nasila się podczas ruchu.
2. Ocieplenie skóry nad stawem.
3. Obrzęk kostki oraz krwiak.
4. Przymusowe (niezależne od naszej woli) ustawienie nogi [1,3].

Czy konieczna jest wizyta u lekarza?

Skręcenie kostki może mieć różny stopień zaawansowania. W najlżejszym przypadku dochodzi do rozciągnięcia więzadeł. Jednak może zdarzyć się też tak, że oderwaniu więzadła towarzyszyć będzie odłamanie fragmentu kostnego. Dlatego zawsze warto zapewnić sobie podstawową diagnostykę – USG czy RTG. Dzięki temu będziemy mieć pewność, że leczenie jest optymalnie dobrane oraz zminimalizujemy ryzyko nawrotu kontuzji (a zdarza się to bardzo często w źle leczonych przypadkach). Wizyta u ortopedy jest także konieczna, gdy występuje duży krwiak uciskający na inne struktury (być może wymaga opróżnienia). Dodatkowo lekarz wykluczy potrzebę leczenia operacyjnego oraz wystawi skierowanie na odpowiednią rehabilitację lub fizjoterapię – takie postępowanie jest niezbędne, jeśli chcemy odzyskać pełną i długotrwałą sprawność w kostce [1,3].

Jak wygląda leczenie?

Początkowo, nawet w warunkach domowych, warto zastosować zasadę RICE. Sprawdza się ona w przypadku wielu kontuzji:

R – rest, czyli odpoczynek. Ważne, aby odciążać urażoną kończynę i zminimalizować przemieszczanie się, szczególnie w pierwszych dniach po kontuzji.

I – ice, czyli zimne okłady. Możemy zrobić je sami z lodu i ręcznika lub kupić gotowe hydrożele dostępne w  aptece. Takie działanie zmniejszy obrzęk i zniweluje stan zapalny (mniejszy ból).

C – compression, czyli ucisk. Tutaj niestety trudno jest samemu zdecydować, czy potrzebujemy opaski elastycznej, opatrunku gipsowego (longiety), a może ortezy. Ucisk usprawnia przepływ krwi przez obszar kontuzji i chroni przed wytworzeniem się obrzęku. W przypadku skręcenia kostki ucisk i stabilizacja stawu zazwyczaj bywa stosowany przez okres około 2-6 tygodni.

E – elevation, czyli uniesienie. Duże znaczenie dla polepszenia przepływu krwi w nodze ma odpoczynek z uniesioną nogą. Wystarczy kilka poduszek, aby zabezpieczyć kostkę przed wystąpieniem obrzęku.

W celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego stosuje się doustne leki przeciwbólowe z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) , np. zawierające deksketoprofen. Możemy go kupić w postaci tabletek lub granulatu do sporządzania roztworu doustnego zawierających 25 mg deksketoprofenu. Maksymalnie w ciągu dnia można przyjąć 3 tabletki lub 3 saszetki, jedna tabletka lub jedna saszetka co 8 godzin. Ważne, aby przed przyjęciem każdego leku zapoznać się z informacjami zawartymi w ulotce lub skonsultować się z lekarzem albo farmaceutą [1,3].

Bibliografia:

^{[1] – Sułko J., Skręcenie stawu skokowego, www.mp.pl}

^{[2] – Sułko J., Zwichnięcie, www.mp.pl}

^{[3] – Szczęsny G., Urazy mięśni i stawów – porady ortopedy dla internisty, Medycyna po Dyplomie, 2019 (01)}

^{Fot. Materiały zewnętrzne}