Czy chorobę zakrzepowo-zatorową można wyleczyć?

Może okazać się niebezpieczne nie tylko dla zdrowia, lecz także dla życia, dlatego już dziś dobrze poznać metody radzenia sobie z tą chorobą.

Zazwyczaj tego typu przypadłość obejmuje żyły znajdujące się w okolicy podudzia, rzadziej natomiast atakuje te z ud czy miednicy. Zakrzepica żył oraz towarzyszące jej powstawanie skrzepów nie jest groźne dla zdrowia. Problem pojawia się dopiero wówczas, gdy dojdzie do zerwania się zakrzepu, co może skutkować natychmiastową śmiercią pacjenta. Z tego powodu nie wolno lekceważyć żadnych niepokojących objawów mogących świadczyć o zaburzeniach organizmu.

Skąd się bierze zakrzepica?
W ciele zdrowego człowieka układ krwionośny transportuje krew do serca przy pomocy żył. Z powodu pracujących mięśni tłoczenie krwi z nóg w kierunku przeciwnym do siły ciężkości nie jest trudne, zaś możliwość jej spłynięcia ku dołowi blokują znajdujące się w środku żył zastawki. W chwili, gdy któryś z mechanizmów tego systemu staje się niesprawny, dochodzi do zalegania krwi w żyłach, co powoduje powstawanie stanów zapalnych związanych z uszkodzeniami śródbłonka wyściełającego naczynie. W miejscach, gdzie pojawiły się nieprawidłowości, płytki krwi przyklejają się zarówno do siebie, jak i śródbłonka, tworząc zakrzep. Ma on wpływ na zawężenie średnicy naczyń krwionośnych i wywołuje problemy podczas odpływu krwi obwodowej w kierunku serca.

Trudno przewidzieć, w jaki sposób organizm zareaguje na powstałą skrzeplinę. Czasami zostaje ona po prostu wchłonięta, wówczas niestety znajdujące się w pobliżu zastawki oraz wnętrze żyły ulegają uszkodzeniu, a powstanie nowych zakrzepów to jedynie kwestia czasu. Nierzadko tworzą się one równocześnie względem procesu wchłaniania starych zmian lub zaledwie kilka miesięcy po ich zniknięciu.

Zdarza się również tak, że organizm nie jest w stanie poradzić sobie z samodzielnym zniszczeniem skrzepliny. Istnieją szanse, że może ona zwiększyć swój rozmiar, przypominając tym samym korek, który blokuje wnętrze żyły. Zazwyczaj tego typu zakrzepy pojawiają się w podudziu, może jednak okazać się, że powstaną nowe skrzepliny zlokalizowane w żyle udowej lub podkolanowej. Otaczając zaś kolejne zastawki żylne, skrzepy bez wątpienia utrudnią im typową dla nich pracę.

Jak leczyć zakrzepicę?
Warto pamiętać, że na sposób uporania się z omawianą dolegliwością mają wpływ stopień jej zaawansowania oraz miejsce, w którym powstał zakrzep. W większości przypadków dopuszcza się stosowanie terapii zachowawczej, odbywającej się zarówno w ambulatoryjnych, jak i szpitalnych warunkach. Wspomniany rodzaj terapii polega zażywaniu przez chorych leków o właściwościach przeciwzakrzepowych, co prowadzi do zmniejszenia ryzyka wystąpienia zatoru płucnego, wpływa na zahamowanie wzrostu istniejącej skrzepliny, a także zapobiega powstawaniu nowych zmian. W początkowej fazie pacjenci stosują heparynę drobnocząsteczkową, najczęściej przyjmowaną pod postacią zastrzyków. Później osoby zmagające się z zakrzepicą muszą zażywać środki doustne, mające na celu rozrzedzanie krwi, oraz leki o właściwościach wzmacniających wewnętrzne ścianki żył.

^{Fot. Shutterstock
Autor zewnętrzny}