„Kolekcjoner zbrodni” – recenzja

Główną bohaterką książki jest Nina, która zajmuje się odnawianiem starych przedmiotów. Kobieta ma niezwykły dar – kiedy dotyka odnawianych przedmiotów, potrafi zobaczyć obrazy związane z ich przeszłością. Początkowo jest to fascynujące, ale szybko okazuje się, że nie wszystkie wspomnienia są przyjemne. Niektóre przedmioty skrywają mroczne historie, a wizje, których doświadcza Nina, zaczynają prowadzić ją w stronę tajemnic związanych ze zbrodniami. W tej historii nic nie jest oczywiste, a im więcej bohaterka odkrywa, tym bardziej niepokojące stają się kolejne wydarzenia. 

Muszę przyznać, że książka wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Od samego początku czułam, że nie będzie to zwyczajna historia kryminalna. Autorce udało się stworzyć naprawdę mroczny klimat, który towarzyszył mi podczas czytania i sprawiał, że momentami trudno było mi się całkowicie rozluźnić. To nie była tylko atmosfera opisana na kartach powieści – ja naprawdę ją odczuwałam. Do tego stopnia, że wolałam unikać czytania wieczorami. Nie chciałam dokładać sobie niepotrzebnego niepokoju, szczególnie po niektórych scenach. 

W trakcie lektury zdarzało mi się poczuć dreszczyk strachu, ale mimo to nie miałam ochoty odkładać książki. Wręcz przeciwnie, chciałam wiedzieć, co wydarzy się dalej i jakie tajemnice zostaną jeszcze odkryte. To właśnie lubię w takich historiach najbardziej: kiedy z jednej strony czuję niepokój, a z drugiej niepohamowaną ciekawość.

Szczególnie przerażające były dla mnie wizje nawiedzające Ninę. Nigdy nie miałam pewności, co zobaczy, dokąd zaprowadzą ją kolejne obrazy i czy to, czego doświadcza, pomoże jej zrozumieć przeszłość, czy raczej sprowadzi na nią jeszcze większe niebezpieczeństwo. Równie mocno działała na mnie postać tajemniczego mężczyzny. Sama jego obecność budziła niepokój i sprawiała, że trudno było przewidzieć, co może się wydarzyć. To właśnie te elementy najmocniej zapadły mi w pamięci i sprawiły, że historia nie była dla mnie jedynie zagadką do rozwiązania, ale również emocjonalnym doświadczeniem. 

Dużym plusem jest dla mnie pomysł na fabułę. Połączenie kryminalnej tajemnicy z niezwykłym darem głównej bohaterki dało autorce możliwość budowania napięcia w nieco inny sposób niż w klasycznych kryminałach. Tutaj przeszłość nie jest poznawana wyłącznie na podstawie dokumentów czy śladów. Nina doświadcza jej w sposób, który potrafi być równie fascynujący, co przerażający. Dzięki temu trudno przewidzieć, dokąd zaprowadzą ją kolejne odkrycia. 

Podobało mi się również to, że książka potrafi wzbudzić emocje i utrzymać zainteresowanie. Nie czytałam jej wyłącznie po to, żeby dowiedzieć się, kto stoi za poszczególnymi wydarzeniem. Chciałam zrozumieć, co kryje się za wizjami Niny i jaką rolę odgrywa tajemniczy mężczyzna. To połączenie ciekawości i niepokoju sprawiło, że lektura była dla mnie naprawdę angażująca.

„Kolekcjoner zbrodni” to książka, która zdecydowanie przypadła mi do gustu. Najbardziej doceniam jej mroczny klimat, umiejętność budowania napięcia i sceny, które potrafiły wywołać we mnie autentyczny dreszczyk niepokoju. To jedna z historii, przy których człowiek chce czytać dalej, choć jednocześnie czuje, że za chwilę może wydarzyć się coś nieoczekiwanego.

Nikola Czerwińska

Maestria, „Kolekcjoner zbrodni”, Wydawnictwo Novae Res, Gdynia, 2026.