„Miss Dior” – recenzja

Prawdą jest, że Dior to marka znana nie tylko przez tych, którzy z modą mają na co dzień wiele wspólnego, ale rozpoznawalna już przez niemal wszystkich. Dziś znana przede wszystkim jako brand luksusowych i drogich kosmetyków, a także ponadczasowych torebek, będących prawdziwą dumą Francuzów. Kojarzony z marką Christian Dior to założyciel jednego z najbardziej popularnych domów mody na świecie, niewiele osób jednak zdaje sobie sprawę, że za tak ogromnym modowym sukcesem stał ktoś jeszcze, jego siostra. Książka „Miss Dior” jest tak naprawdę lekturą o Cathrine, a właściwie Ginette Dior, kobiecie której marka ta była dedykowana.

O książce bardzo ładnie mówi jej wydawniczy opis „to opowieść o wolności i faszyzmie, o pięknie i zdradzie, o różach i represjach. A także  o tym, co kryje się pod gładką powierzchnią mody.”. Jest to innymi słowy historia muzy Diora, która wbrew jej miłości do kwiatów nie była usłana różami. Nieszczęścia, które jak czarne chmury kłębiły się nad rodziną Diorów to jedynie początek niewesołych losów Cathrine. Najpierw wybuch wojny, a potem ucieczka do Paryża, która z początku wydawały się dla niej wybawieniem. Choć bezwzględne szpony okupanta i tak zaprowadziły młodą kobietę do obozu koncentracyjnego, zdołała się stamtąd wyswobodzić i uratować własne życie. W międzyczasie Ginette stała się czynną członkinią ruchu oporu, gdzie za determinację i nieposkromioną wolę walki okrzyknięto ją bohaterką. W organizacji tej otrzymała pseudonim Caro. Po wojnie Catherine zajęła się swoją największą miłością i pasją, florystyką. Ku pamięci siostry, Christian Dior wplatał w swoich kolekcjach elementy jej bliskie. Dedykowana jej suknia balowa z 1949 roku, pokryta była setką małych kwiatów (fotografia projektu znajduje się w książce). Warto wspomnieć, że tytuł książki „Miss Dior” noszą także jedne z najbardziej popularnych perfum marki Dior, produkowane także na cześć siostry Christiana. Czytając tę książkę niejednokrotnie wdawałam się w refleksję dotyczącą życiowej sinusoidy Cathrine. Za każdym razem kiedy zdawało się, że tym razem szczęście się do niej uśmiechnęło, znienacka pojawiły się zupełnie nowe i nieprzewidywalne przykre okoliczności.

Jest to książka, którą przez swój gabaryt określiłabym jako księgę. Rzadko się zdarza, żebym trzymała w rękach pozycję tak ciężką, grubą i rozpiętą formatowo, pochylam się więc trochę bardziej na tej cesze. Nie jest to wada, uważam wręcz że odzwierciedla to jej wagę, a raczej pokazuje majestat tematu. Wewnątrz znajdziemy fotografie związane z życiem Cathrine, przedmieścia Paryża, miejsce jej więzienia w Ravensburg, a także znane projekty modowe Diora i nieco ujęć z prywatnych zasobów rodziny Dior. Książka wydana jest bardzo elegancko i starannie, myślę że świetnie sprawdzi się jako bardzo kobiecy prezent.

Dla mnie to już kolejna pozycja, która opowiada o historii modowych rodzin. Za każdym razem oddaje się w całości w wyjątkowy ich klimat i panującą atmosferę, a także chłonę każdy szczegół i element. „Miss Dior” oczarowała mnie na tyle mocno, że z ogromna chęcią dałabym się porwać paryskiej przygodzie. To żywy dowód na to, że „za każdym sukcesem wielkiego mężczyzny stoi wyjątkowa kobieta.”.

W tym momencie życzę sobie i wszystkim czytelnikom, aby od tej pory Dior kojarzony był nie tylko z Christianem, ale również jego pełnej pasji, silnej i przepięknej nie tylko osobowościową, Siostrą!

Klaudia Dydymska
(klaudia.dydymska@dlalejdis.pl)

Picardie Justine, „Miss Dior”, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2022