„Kształt atomu - wojna i pamięć” – recenzja

Recenzja książki „Kształt atomu - wojna i pamięć".
Powieść częściowo oparta na faktach, gdzie przeplatają się dwa odrębne światy, a historia splata się ponad czasem.

Czy wojna faktycznie kończy się, gdy zostaje podpisany pokój, czy może trwa znacznie dłużej? Prawdziwe może być stwierdzenie, że wojna trwa tak długo, jak żyją ci, którzy ją przeżyli i odczuwają skutki wydarzeń, których doświadczyli. Na takie pytania próbuje odpowiedzieć autorka tej powieści. Jak sama wskazuje, nie jest prosto pisać o wojnie, której samemu się nie przeżyło i opisywać zdarzenia z nią związane po tak długim czasie. Bardzo trudno jest także przedstawiać historie wojenne, znając je tylko z opowieści i opisywać w nich strach, emocje, doświadczenie głodu i tęsknotę za rodziną, którą trzeba było opuścić. Jak zatem można, pisząc o tym trudnym temacie, dawać nadzieję, że taki los już nigdy się nie powtórzy?

Głównym zadaniem autorki tej powieści było przede wszystkim odpowiedzenie na kilka pytań dotyczących kontekstu wojny, a także odkrycie tajemnicy związanej z wojennym okresem. Losy ludzkie są bardzo poplątane i bywa tak, że pewne fakty jesteśmy w stanie odkryć dopiero po wielu latach. Powieść śledzimy z dwóch perspektyw czasowych. Pierwsza odnosi się do czasów II wojny światowej, gdzie możemy poznać losy piętnastoletniej Kazimiery – młodej Polki wywiezionej do Niemiec na roboty. Z kolei druga odnosi się do historii starszej kobiety, która znalazła się w domu niemieckiego seniora. Tam właśnie odkryła tajemniczą historię dotyczącą deportowania polskich młodych kobiet wysyłanych do pracy w Niemczech. Jej zwykła codzienna praca od tego czasu połączona była z poszukiwaniem śladów przeszłości. Wszystko to, co na początku mogło wydawać się chaotycznymi i niejasnymi wspomnieniami chorej kobiety, powoli układało się w spójną historię. 

Należy zaznaczyć, że w tej powieści pamięć została połączona z psychologią, filozofią czy też intuicją, stawiając tym samym pytania dotyczące winy, przebaczenia, traumy, a także granic ludzkiego sumienia. Autorka w bardzo ciekawy sposób porównuje tutaj pamięć do atomu, w którego centrum są emocje, a także życiowe doświadczenia. Jest to nie tylko powieść o odkrywaniu tajemnic, ale także o przebaczeniu oraz przemijaniu. Po przeczytaniu tej powieści możemy zdać sobie sprawę z tego, że dużo ludzi kryje w sobie historie, które dopiero po wielu latach zostają odkryte. Jest to bardzo ciekawa i interesująca powieść, którą wszyscy fani historii powinni zdecydowanie przeczytać. 

Ewelina Makoś

Łucja Fice, „Kształt atomu – wojna i pamięć”, Wydawnictwo BookEdit, Kiełpin, 2026.



Komentarze




Newsletter

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat