Teksty zawarte w tej książce powstawały w różnym czasie i ukazywały się w różnych pismach.
Wspólnym mianownikiem wszystkich tekstów zebranych w książce jest zawarta na wstępie opowieść z Ewangelii św. Marka o przejmującej prośbie człowieka oczekującego cudu. Książka powstała w celu utrwalenia ich jako całość w nadziei, że dzielenie się własnymi drogami wiary jest jednym z darów, które mogą być dla kogoś przydatne. Książka jest uzupełnieniem i wznowieniem rozważań, które ukazały się 17 lat wcześniej, ale upływ czasu nie spowodował utraty ich aktualności, wręcz przeciwnie - mogą być jeszcze bardziej wartościowe w dzisiejszych czasach.
Autorka jest publicystką, działaczką katolicką oraz wieloletnią dziennikarką „Tygodnika Powszechnego”, gdzie pełniła m. in. funkcje sekretarza redakcji i zastępcy redaktora naczelnego. Współpracuje również z miesięcznikiem „Znak” pod wydaniem którego ukazała się ta książka. Doświadczenie w pisaniu autorki można zauważyć w umiejętnie dobranych tekstach, jak również samej treści. Oprócz samych faktów w teksty wplecione są również wypowiedzi znanych osób, fragmenty z Ewangelii czy innych źródeł.
Książka jest o wierze – tej kruchej, wrażliwej, osobistej, mocniej przeżywanej tu i teraz, w domu, szkole, w pracy i w kościele. Teksty zostały zebrane w czterech rozdziałach zatytułowanych jako: Confiteor, Świadkowie, Świadectwa, Credo. Czytając książkę możemy znaleźć odpowiedzi na nurtujące nas pytania o to, czym jest życie duchowe lub czym jest prywatność. Możemy poznać wiele faktów, nad którymi nigdy się nie zastanawiamy i nie myślimy o nich na co dzień. Książka nie jest długa i szybko się ją czyta, chociaż nie jest to prosta tematyka. Warto zagłębić się w teksty w ciszy i samotności oraz zastanowić się nad ich treścią.
Teksty zebrane w książce są krótkie i mimo tego że każdy ma odrębny tytuł, w całości tworzą jedność. Jest to nietypowa forma, z której można stworzyć książkę. Może i teksty pasują bardziej do gazety czy na portal o tematyce religijnej, jednak to jest właśnie w tej książce wyjątkowe i wyróżnia ją spośród innych. Mimo że książka nie jest łatwa i wymaga zastanowienia się nad każdym tekstem osobno, warto ją przeczytać, aby poznać coś nowego i pomyśleć nad wiarą, życiem i samym sobą.
Ewelina Makoś
(ewelina.makos@dlalejdis.pl)
Józefa Hennelowa, „Niedowiarstwo moje”, Wydawnictwo Znak, Kraków 2020.
Komentarze