„Rubikon” – recenzja

„To nie alkohol niszczy, to ludzie i ich wybory. Reszta to wymówki i usprawiedliwienia. I brak odpowiedzialności za własne czyny”. Te słowa dobrze oddają klimat „Rubikonu” Tomasza Kieresa. To historia o stracie, gniewie i potrzebie sprawiedliwości, w której granica między dobrem a złem z każdą kolejną stroną staje się coraz mniej wyraźna.

Komisarz Bianka Kołodziejczyk prowadzi śledztwo w sprawie tajemniczych zaginięć. Pozostają ślady krwi, brakuje ciał, a zaginionych łączy coś, co nadaje całej sprawie zupełnie innego wymiaru. To osoby, które w przeszłości uniknęły odpowiedzialności za swoje czyny. Ktoś postanowił jednak, że nie pozwoli im tak po prostu odejść. Dla Bianki śledztwo ma również osobisty wymiar, ponieważ sama zmaga się z bolesną przeszłością. Na jej drodze pojawia się Łukasz Zaniewski, mężczyzna, który również nosi w sobie trudne doświadczenia i tajemnice.

Podczas lektury najbardziej interesowało mnie nie tyle to, kto stoi za zaginięciami, ile to, co doprowadziło do takiego obrotu spraw. Jak oceniać człowieka, który stracił kogoś bliskiego, a później musiał patrzeć, jak winni unikają kary? Czy można zrozumieć jego gniew, nie usprawiedliwiając jednocześnie tego, co robi?

Właśnie takie dylematy sprawiają, że „Rubikon” zostaje w głowie na dłużej. Bohaterowie popełniają błędy i podejmują decyzje, z którymi trudno się pogodzić. Momentami ich rozumiałam, innym razem miałam ochotę powiedzieć im, żeby się zatrzymali, zanim będzie za późno. Nie ma tu prostego podziału na dobrych i złych. Są ludzie zranieni przez życie, którzy próbują poradzić sobie z bólem, choć nie zawsze wybierają właściwą drogę.

Podobało mi się, że autor nie skupia się wyłącznie na kryminalnej zagadce. Oprócz tajemnic i kolejnych tropów ważne są emocje, relacje oraz przeszłość bohaterów. Dzięki temu poznajemy ich nie tylko przez pryzmat prowadzonego śledztwa, ale również osobistych doświadczeń. Początkowo liczba postaci i przeplatających się wątków może wymagać odrobiny cierpliwości, jednak z czasem poszczególne elementy zaczynają się łączyć, a historia nabiera tempa.

Tytułowy Rubikon nie jest przypadkowy. To granica, po której przekroczeniu nie można już wrócić do tego, co było wcześniej. I właśnie o takich granicach opowiada ta książka. O decyzjach podejmowanych pod wpływem bólu, o przekonaniu, że cel usprawiedliwia środki, i o konsekwencjach samodzielnego wymierzania sprawiedliwości. Czasem wystarczy jeden krok, by znaleźć się w miejscu, z którego trudno zawrócić.

„Rubikon” nie jest lekkim kryminałem na wieczór, przy którym można po prostu odpocząć. To historia o stracie, zemście i wyborach, które mogą zmienić życie nie tylko jednej osoby. Jeśli lubicie kryminały z mocnym tłem psychologicznym, niejednoznacznymi bohaterami i tematami, które nie kończą się wraz z ostatnią stroną, ta książka może Was zainteresować.

Po lekturze zostałam z jednym pytaniem: gdyby sprawiedliwość zawiodła w sprawie, która odebrała Wam kogoś bliskiego, potrafilibyście odpuścić? Nie jestem pewna, czy odpowiedź na to pytanie byłaby tak oczywista, jak chciałabym wierzyć.

Patrycja Skałka

Tomasz Kieres, „Rubikon”, Wydawnictwo Flow, Gdańsk, 2026.