„Sztuka sięgania gwiazd” – recenzja

„Sztuka sięgania gwiazd” to powieść o delikatnej i wrażliwszej od innych Marii Sole, która przez całe życie unika niebezpieczeństw i wszystkiego się boi, gdyż trzymana jest stale pod kloszem. Strach stał się stałym elementem jej życia. Żyje w swoim spokojnym świecie, zupełnie inaczej niż jej najlepsza przyjaciółka Stella, która jest odważna, pełna energii i wciąż otwarta na nowe przygody w życiu. Wraz z upływem czasu ich przyjaźń jest coraz mocniejsza, są dla siebie jak siostry. Sole tak bardzo boi się latać samolotem, że nie przyjmuje zaproszenia od najlepszej przyjaciółki. Nieoczekiwanie Stella ginie w drastycznych okolicznościach, zaraz po sprzeczce z Sole. Dziewczyna nie może poradzić sobie z tym, że rozstały się w taki sposób, a dodatkowo nie zdążyła usłyszeć wiadomości, którą miała jej przekazać przyjaciółka. Jej świat się rozpada, znajduje jednak list, w którym Stella namawia ją na zmianę jej dotychczasowego życia. Razem z listem otrzymuje prezent na urodziny – bilet na skok ze spadochronem. Mimo wielkiego strachu i obaw dziewczyna decyduje się podjąć pierwszy raz ryzyko. Jest to moment przełomowy, który staje się początkiem zmian w jej życiu. Za pomocą najbliższych jej osób postanawia rozpocząć projekt polegający na robieniu rzeczy, których się boi. Zakłada blog, na którym dokumentuje wszystkie swoje lęki. Z biegiem czasu staje się popularna, a jej działania są inspiracją dla innych.

W powieści kluczowy jest obraz strachu. Główna bohaterka pokazuje nam, że strachu nie możemy poczuć ani się go pozbyć, a najlepszym lekarstwem na jego przezwyciężenie jest robienie tego, czego się boimy. Historia tej niezwykłej dziewczyny ma być zachętą dla każdego z nas do większej odwagi; do spróbowania nowych rzeczy, których od lat się boimy i do zrobienia małych kroków do naszych ukrytych marzeń i pragnień.

Podsumowując, książka jest bardzo ciekawa, napisana w sposób lekki i przyjemny, a historia głównej bohaterki jest tak wciągająca, że mimo sporej objętości czyta się ją bardzo szybko. Można ją określić jako mądrą i bardzo życiową. Uważam, że dobrze ją przeczytać i przekonać się, że warto mierzyć się z własnymi słabościami i przezwyciężać to, czego się boimy.

Ewelina Makoś
(ewelina.makos@dlalejdis.pl)

Chiara Parenti, „Sztuka sięgania gwiazd”, Wydawnictwo Znak litera nova, Kraków 2020.