„Zośka. Dopóki biło serce” – recenzja

W życiu czasem przychodzi czas, że trzeba coś zrobić wbrew całemu światu. Należy wtedy odrzucić lęki i obawy, pogodzić się z poniesionymi porażkami i podążać za głosem serca po to, aby realizować swoje pasje. Główna bohaterka, Zośka, długo dojrzewa do takiej decyzji. W swoim życiu doświadczyła dużo złego ze strony najbliższych. Przypadkowe spotkania z niezwykłymi osobami oraz doping ciotki i nauczycielki pomagają jej zrozumieć, że nie pasuje do tego świata, w którym teraz żyje. Aby przekonać się o swojej wartości, musi więc wyrwać się ze skostniałego środowiska, w którym żyje. Nie jest to jednak proste. Dziewczyna od lat  marzy o projektowaniu, ale jej rodzina takie zajęcie uważa za stratę czasu. Aby spełnić marzenia, musi uciec z rodzinnych stron. Czy krok, który zrobiła, pozwoli na osiągnięcie tego, o czym od zawsze śniła?

Powieść ta pokazuje obraz społeczności wiejskiej w latach 60. w Polsce w województwie łódzkim. Wieś jednocześnie zachwyca i przeraża. W książce przybliżono problemy życia codziennego bohaterów i próby dążenia do szczęścia młodej dziewczyny, która chce być kochana i marzy o rozwijaniu swojego talentu wbrew pojawiającym się w jej życiu przeszkodom. „Dopóki biło serce” to powieść, w której jest wiele emocji i walki o lepsze, nowe życie. Styl pisania autorki jest również bardzo lekki i przyjemny, a dialogi oddają klimat książki, co pozytywnie wpływa na wyobraźnię czytelnika.

„Zośka dopóki biło serce” to pierwszy tom niesamowitej opowieści, która zaspokoi nawet bardzo wymagających czytelników. Polecam ją zarówno młodym osobom, jak i bardziej doświadczonym czytelnikom, gdyż uniwersalny przekaz tej książki trafi do każdego. Po przeczytaniu tej części każdy z pewnością będzie z niecierpliwością oczekiwał na kolejny tom, który już jest w przygotowaniu.

Ewelina Makoś
(ewelina.makos@dlalejdis.pl)

Anna Stryjewska, „Zośka. Dopóki biło serce”, Wydawnictwo Szara Godzina, Katowice 2020.