„Córka Leonarda da Vinci” - recenzja

Recenzja książki „Córka Leonarda da Vinci”.
Nietuzinkowe przygody pewnej przedsiębiorczej kobiety w renesansowych Włoszech. Książka przypominająca o tym, że są takie wartości i uczucia, które przekraczają czas.

Główna bohaterka powieści Grety Drawskiej wyróżnia się z otoczenia przez to, że zdarza jej się przemieszczać w czasie. Pomaga jej w tym pewien artefakt. „Przypominają mi się słowa Marka Twaina o tym, że czas istnieje tylko po to, by wszystko nie działo się jednocześnie”. Co stanie się, gdy Eliza trafi niespodziewanie na dwór ambitnego księcia Mediolanu Ludwika Sforzy i będzie musiała poradzić sobie w realiach końca XV wieku?

Ku swojemu ogromnemu zaskoczeniu, Eliza staje się zaufaną damą dworu małżonki potężnego, włoskiego księcia. Przebywanie na mediolańskim dworze obfituje w różnego rodzaju intrygi, spiski, zatargi, tajemnice. Jakby tego było mało, dochodzi do podmiany książęcego dziecka. Eliza próbuje rozwikłać tę zagadkę. Dane jest jej także poznać wielkiego geniusza epoki: Leonarda da Vinci, który, według wiedzy posiadanej przez bohaterkę, ma być jednym z wcieleń jej ojca. Eliza wierzy, że Leonardo pomoże jej wrócić do współczesności. Cieszy się więc bardzo, że będzie mogła pozować mu do jednego z obrazów. Czy jednak się nie przeliczy?

„Córka Leonarda da Vinci” to oryginalna, klimatyczna, wciągająca i trzymająca w napięciu historia, która spodobać się może przede wszystkim miłośniczkom książek przygodowych i kryminalnych. Atutem publikacji jest wartka akcja, rozmaitość wątków, barwni bohaterowie, zabranie czytelnika w literacką podróż w przeszłość. Dzięki pierwszoosobowej narracji łatwo wczuć się w emocje  tytułowej bohaterki i łatwiej śledzić jej poczynania. Umieszczenie akcji w renesansowych Włoszech pozwala natomiast poczytać o tym, jak żyło się kiedyś na książęcych dworach — centrach rozgrywek politycznych na małą i wielką skalę. Do książki przykuć może ponadto mnogość ciekawych motywów, treści rozrywkowe, romantyczne, refleksyjne, humorystyczne. Autorka wie, jak pisać, by nie znudzić czytelnika. 

„Córka Leonarda da Vinci” to jedna z tych książek, które dzięki dynamicznej fabule i zanurzeniu w historii dostarczają czytelnikom wielu wrażeń, zapadając w pamięć i wywołując apetyt na więcej. Polecam.

Iwona Trojan

Greta Drawska, „Córka Leonarda da Vinci”, Wydawnictwo Skarpa Warszawska, Warszawa, 2026.



Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat