„Dziewczyna, którą chcę zabić” — recenzja

Roztrzaskana cegła. Przedmiot, który pozbawił życia nastolatkę Park Seo-eun. Społeczność szkolna jest w szoku. Tym bardziej że zbrodni dokonano tuż przy szkole. Kto zabił? Autorka publikacji strona po stronie przybliża życie zmarłej uczennicy, okoliczności tragedii, charaktery osób mających styczność z ofiarą. Główną podejrzaną staje się najlepsza przyjaciółka Park Seo-eun. Czy rzeczywiście to ona jest winna? „Z początku też myślałam, że są przyjaciółkami, tyle że im dłużej na nie patrzyłam, tym bardziej coś mi nie pasowało”.

Kto sięgnie po powieść, będzie mógł przeczytać szczegółowe zeznania uczniów, świadków, poznać bliżej mamę i chłopaka ofiary, dowiedzieć się, co o Park Seo-eun i jej przyjaciółce myśleli uczniowie, nauczyciele. Nie bez znaczenia jest także osąd społeczny, opinia publiczna, rola mediów, nie zawsze bezstronnych. „Wyemitowane przez państwa programy były niesłychanie stronnicze”. Fakty kontra plotki, prawda kontra kłamstwa, niedomówienia i półprawdy, autentyczne zdarzenia kontra manipulacja. „Pomocny dowód otoczony siecią kłamstw”. Emocje, uczucia, urazy kontra racjonalne myślenie. Skomplikowany świat dojrzewających nastolatków. Natura ludzka w pełnej krasie. W książce „Dziewczyna, którą chcę zabić” naprawdę jest o czym czytać. „Gdyby potrzebowali państwo jakichkolwiek dodatkowych informacji, proszę śmiało się ze mną kontaktować. Powiem wszystko, co wiem”.

Atutem powieści jest wartka akcja, ciekawe portrety psychologiczne bohaterów, nieustanny dramatyzm i granie na emocjach czytelnika. Odpowiedź na kluczowe pytanie: kto odpowiada za zbrodnię, czytelnik otrzymuje na końcu utworu. Do ostatnich stron jest więc nad czym się zastanawiać. Publikację warto zakupić także i z tego względu, że Lee Kkoch-nim nie stroni w swoim utworze od ważnych zagadnień i tematów, takich jak: relacje międzyludzkie, status społeczny, samotność, niesłuszne oskarżenia, przemoc psychiczna, ocenianie innych, siła rażenia plotki.

„Dziewczyna, którą chcę zabić” to jedna  z tych historii, które zapadają w pamięć, pobudzają do refleksji, pozwalają zajrzeć do głów bohaterów, którzy mogą odbijać w sobie potencjalne zachowania człowieka — istoty zdolnej do wielkich i pięknych czynów, ale i do pielęgnowania w sobie urazy, która prowadzić może niekiedy nawet do morderstwa.

Iwona Trojan

Lee Kkoch-nim, „Dziewczyna, którą chce zabić”, Wydawnictwo Prószyński i S-ka, Warszawa, 2025.