„Bridgertonowie. Grzesznik nawrócony” - recenzja

Główna bohaterka, dama Francesca Bridgerton, wiedzie szczęśliwe życie u boku swojego męża Johna. Ich małżeństwo wydaje się idealne, pełne uczucia i beztroski. Parze towarzyszy także  Michael — kuzyn Johna, a zarazem bliski przyjaciel pary. Francesca nie ma pojęcia, że Michael od pierwszego spotkania skrycie ją kocha, nigdy jednak nie pozwolił sobie na okazanie uczuć, nie chcąc skrzywdzić kuzyna ani zniszczyć jego małżeństwa. Kobieta zawsze postrzegała Michaela jako bliskiego przyjaciela – czarującego uwodziciela, który nie zamierza się żenić. Z rozbawieniem słuchała jego opowieści o miłosnych przygodach.

Sytuacja zmienia się, gdy mąż Francesci nagle umiera. John, skarżący się na silny ból głowy, kładzie się, by odpocząć – i już się nie budzi. Kobieta pogrąża się w żałobie, a Michael przeżywa stratę bliskiej osoby, jednocześnie przygotowując się do przejęcia tytułu hrabiego Kilmartin po zmarłym kuzynie. Miłosna historia w tle tej nieoczekiwanej tragedii zdaje się mieć już proste zakończenie, jednak mężczyzna czuje się winny i nie potrafi pogodzić się z nową sytuacją. Podczas gdy Francesca potrzebuje jego wsparcia, ogarnięty sprzecznymi emocjami, postanawia wyjechać do Indii, by zdławić w sobie zakazane uczucie.

Mijają pełne trzy lata, kiedy  Michael zdobywa się na odwagę, by powrócić do rodzimej Anglii. Francesca, która powoli godzi się ze stratą, rozważa ponowne zamążpójście – pragnie zostać matką, choć wciąż uważa zmarłego męża za miłość swojego życia. Michael nie potrafi przestać o niej myśleć, a wciąż żywe w nim uczucie tłamsi, wspierając jej decyzję.

Wkrótce dzieje się coś, na co wszyscy czekają – Francesca zaczyna dostrzegać w dawnym przyjacielu coś więcej – mężczyznę, który budzi w niej emocje, jakich się nie spodziewała. Prawdziwość relacji staje się pełna napięcia i trudnych emocji. Muszę przyznać, że bywały momenty, w których szczerze współczułam Michaelowi – zakochał się w kobiecie, której nie mógł mieć, a mimo to zachował lojalność wobec kuzyna. Starałam się również zrozumieć jego decyzję o ucieczce po śmierci Johna.

Każda kolejna część serii zachwyca lekkim, przyjemnym stylem – momentami zabawnym, niekiedy odrobinę irytującym, lecz zawsze pełnym uroku. Wyprawa do świata Bridgertonów to za każdym razem gwarancja dobrej zabawy i literackiej przyjemności. Nie sposób też pominąć wyjątkowego wydania, które trafiło w moje recenzenckie ręce: twarda oprawa, kolorowe brzegi i grzbiety tworzące ilustrację rodzinnego domu Bridgertonów sprawiają, że całość prezentuje się imponująco. To edycja, która cieszy nie tylko podczas lektury, ale i samym wyglądem – te książki po prostu dobrze się czyta i pięknie ogląda.

Przypatrując się tej powieści bliżej, stwierdzam, że nie jest to lekki romans, lecz opowieść o stracie, lojalności i  pogodzeniu się z własnymi uczuciami. Chowam urazę do Autorki za to, że śmierć Johna musiała stać się katalizatorem miłości Franceski i Michaela. Choć może właśnie w tym tkwi realizm tej historii – życie rzadko układa się sprawiedliwie. Michael, wciąż tak samo urzekający w swojej lojalności i wewnętrznym rozdarciu, pozostaje jedną z najbardziej złożonych postaci w serii, którą szczerze uwielbiam. Francesca natomiast, silna, a jednocześnie zagubiona, pokazuje, że nawet miłość wymaga odwagi i ogromu wewnętrznej siły.

To zdecydowanie więcej niż tylko romans, to subtelne studium emocji, które z wiekiem czyta się inaczej – dojrzalej, z większym zrozumieniem i odrobiną nostalgii.

Klaudia Dydymska

Julia Quinn, „Bridgertonowie. Grzesznik nawrócony”, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań, 2025.