„Najlepsza” – recenzja

To mocny, trzymający w napięciu thriller, który bezlitośnie obnaża mechanizmy manipulacji i pokazuje, jak łatwo wpaść w toksyczną pułapkę. Główny bohater, Artur, to młody i pełen pasji nauczyciel. Kiedy dostaje pracę w prywatnej szkole zarządzanej przez psychoterapeutkę Jolantę, myśli, że złapał Pana Boga za nogi. 

Kolorowe wizje roztaczane przez szefową szybko jednak blakną. Zamiast nowoczesnego raju Artur trafia w sam środek piekła. Woźniak genialnie pokazuje, jak szkoła – miejsce z założenia bezpieczne – zamienia się w teatr chorych ambicji i terroru.

Książka ma niesamowite tempo. Błyskawicznie wciąga i z każdą stroną odkrywa prawdziwe oblicze ludzi, którzy dla utrzymania władzy nie cofną się przed niczym. Najbardziej przeraża fakt, jak autentycznie autor opisał proces osaczania człowieka. Kiedy Artur próbuje się postawić, natychmiast staje się wrogiem numer jeden. Zaczyna się walka o przetrwanie, bo w tym miejscu za własne zdanie płaci się najwyższą cenę.

Moim zdaniem to bardzo dobra przestroga dla każdego z nas. Często w pogoni za lepszą pracą czy prestiżem ignorujemy czerwone flagi. Woźniak napisał thriller, który nie tylko zapewnia rozrywkę, ale zostaje w głowie na długo po odłożeniu książki na półkę. Zmusza do zadania sobie pytania: ile znieślibyśmy, zanim powiedzielibyśmy „dość”? Polecam!

Daria Konieczna

Aleksander Woźniak, „Najlepsza”, Wydawnictwo Novae Res, Gdynia, 2026.