„Nieodpowiednia dziewczyna” - recenzja

Przypadkowe spotkanie, elektryzujące zauroczenie i skrywane tajemnice tworzą mieszankę wybuchową. Obydwoje zdają się pochodzić z zupełnie różnych planet, a jednak coś ich ku sobie ciągnie. Niby historia jakich wiele, a jednak napisana w taki sposób, że wyróżnia się na tle innych książek tego typu.

Wydawnictwo zaliczyło książkę do kategorii literatury obyczajowej i romansu, ja tutaj bym jednak bardziej celowała w „young adult” - mniejsza jednak o nazewnictwo. Jest to debiut autorki kryjącej się pod pseudonimem J. Harrow, gdyż jak sama zaznaczyła, nie jest materiałem na „celebrytkę”. Mam wrażenie, że pisząc pod pseudonimem często pisarze, zwłaszcza ci dopiero rozpoczynający swoją karierę, bardziej rozwijają skrzydła i wychodzą poza swoje granice komfortu. Uważam, że jak na pierwszą książkę „Nieodpowiednia dziewczyna” wypadła naprawdę bardzo dobrze.

Po opisie od wydawcy spodziewałam się po prostu lekkiego romansidła. Nie rozczarowałam się, a wręcz przeciwnie. „Nieodpowiednia dziewczyna” zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie.  Historia tych dwojga z pozoru nie wyróżnia się niczym szczególnym, a jednak autorka zadbała o ciekawe wątki, sprawiające że całość okazała się niebanalna i przede wszystkim – bardzo dobrze napisana. Nie znoszę założenia, że książki z kategorii „rozrywkowej” mogą być napisane kiepsko i ich autorom więcej wypada. Uważam, że oddawanie do druku powieści napisanej na kolanie, bez pomysłu na fabułę i dobrej korekty jest po prostu brakiem szacunku do czytelnika. Tutaj jednak nic takiego nie miało miejsca. Ku mojemu zaskoczeniu książka jest napisana bardzo poprawnie i to przy zmiennej narracji, a dialogi są bardzo dynamiczne i świetnie się je czyta.

„Nieodpowiednia dziewczyna” jest naprawdę dobrze napisana, nie ma tutaj nieścisłości w fabule czy naciąganych wątków. Bohaterowie są nakreśleni ciekawie i konkretnie, ich działania doskonale pasują do ich osobowości. Podobało mi się również to, że w zasadzie nic tutaj nie działo się bez przyczyny, raczej nie zdarzały się typowe zapychacze tekstu, które zazwyczaj po prostu pomijam. Nie znoszę obszernych akapitów, które powstają ewidentnie tylko po to by nabić więcej znaków, jeśli tutaj tak było to czapki z głów - nie wyłapałam takich momentów. Oczywiście nie znaczy to, że książka jest idealna, mam sporo zastrzeżeń do zasadności pewnego wątku na koniec powieści, gdyż odjął on dla mnie trochę punktów debiutowi J. Harrow. Nie mniej jednak jest to po prostu przyzwoita powieść, która niesamowicie wciąga. Niestety ostatnio rzadko mogę sobie pozwolić na pochłonięcie książki naraz, tutaj jednak nie mogłam sobie odpuścić i poświęciłam jedno popołudnie Eve i Danielowi. Świetnie się bawiłam, oderwałam od rzeczywistości. Zdarzyło mi się zarówno zaśmiać, jak i denerwować się razem z bohaterami i nie potrafiłam oderwać się od czytania bez poznania zakończenia tej historii.

Debiut pisarski J. Harrow zdecydowanie zasługuje na wyróżnienie. Wielu autorom brak teraz wyjątkowego stylu i lekkości pióra, jak i szczerości w przedstawianiu czytelnikowi swoich historii. „Nieodpowiednia dziewczyna” to książka warta przeczytania i szczerze wam ją polecam.

Joanna Adamski
(joanna.adamski@dlalejdis.pl)

J. Harrow, „Nieodpowiednia dziewczyna”, Zysk i S-ka, Poznań, 2020