„Wsobne gawędy grzywackie i inne opowieści” – recenzja

Powieść obyczajowa o nietuzinkowym tytule, który skrywa opowieści toczące się w wiosce, gdzie nic nie jest takie, jak się wydaje. To zdecydowanie książka, która nie mieści się w zwykłych schematach. Nie jest to opowieść, ale bardziej filozoficzne rozważania i wędrówki przez pamięć, samotność oraz codzienność. Sami bohaterowie mogą budzić w nas pewne zdezorientowanie, gdyż nie zawsze wiadomo, czy im współczuć, czy raczej traktować ich pobłażliwie. Są to przede wszystkim zwykli ludzie mierzący się z codziennością i z nieosiągalnymi marzeniami. Opowieści mieszkańców składają się w skomplikowaną mozaikę wspomnień i urojeń. Wśród takich osób jest Tadek Ogłada – pacjent szpitala psychiatrycznego, który uważnie słucha innych ludzi, chcąc im pomóc odnaleźć siebie i zrozumieć ich świat.

W tych opowieściach wybierzemy się na nietypowy spacer w przeszłość, który ukazuje nam, jak zmieniło się życie po transformacji ustrojowej. W drugiej części książki spotkamy się ze znacznie smutniejszą i zmuszającą do większych refleksji delikatnością. Obraz szpitalnego miejsca i szpitalnej przestrzeni jest dynamiczny i chwilami wręcz przerażający. Pokazuje on bezradność człowieka, który szuka ratunku w głębi własnego umysłu.

„Wsobne gawędy grzywackie i inne opowieści”  to powieść, która stanowi wyprawę w głąb ludzkich zwierciadeł, a główny bohater znajduje się na progu rzeczywistości. Dużym atutem tej powieści jest język i styl, który jest ciężki i wyrafinowany, ale  sprawia, że przedstawione historie są ciekawe. Książka charakteryzuje się wysoką wrażliwością,  która nadaje bohaterom prawdziwości.

Tematy podjęte przez Krzysztofa Hubera są trudne, osobiste i niezwykle smutne. Obie części składające się na tę pozycję różnią się narracją. Powieść przede wszystkim bawi i smuci, a samo życie bohaterów jest przekonujące i prawdziwe. Fabuła wciąga, nie ocenia nikogo, nie poucza. Jest to uniwersalna powieść przeznaczona dla każdego, kto szuka odpowiedzi na pytanie, czym jest normalność i czy wszyscy powinni do niej dążyć. 

Ewelina Makoś

Krzysztof Huber, „Wsobne gawędy grzywackie i inne opowieści”, Wydawnictwo Novae Res, Gdynia, 2026.