Androidy i ludzie

Jeszcze trudniej pogodzić się z tym, że naszymi sąsiadami byłyby androidy, stworzenia podobne do nas, prawie identyczne, ale nie ludzie.

Autorka książki „Łzy w deszczu” pokazuje, że wszystko jest możliwe, z jednej strony jest to fascynujące, a z drugiej przeraża. Oczami głównej bohaterki Bruny Husky, androida, poznajemy świat przyszłości, w którym nie do końca chcielibyśmy mieszkać.

Bruna jest androidem bojowym. Stworzono ją, aby pomagała ludziom w wojnach, biła się i ginęła zamiast nich. Ludzie wyprodukowali jej ciało i umysł.  Człowiek wymyślił sceny z jej przeszłości, których ona nigdy nie doświadczyła, a które stały się historią jej życia. Urodziła się jako dorosła osoba, w wieku 25 lat i  dano jej 10 lat życia. Nigdy nie miała matki, ani ojca, żadnego rodzeństwa czy innej rodziny, nie będzie mieć też  męża oraz dzieci. Nigdy się nie zestarzeje, za czym tak bardzo tęskni. Bruna od początku przygląda się negatywnym zmianom, które zachodzą w stosunku do replikantów i próbuje rozwiązać zagadkę śmierci niektórych z nich. Husky zaczyna śledztwo od rozwiązania sprawy wszczepiania androidom fałszywej pamięci, która wywołuje u nich ogromna agresję i prowadzi do samozagłady.

Akcja książki „Łzy w deszczu” dzieje się w 2109 roku w Stanach Zjednoczonych Ziemi, gdzie jest wyjątkowy postęp technologiczny i rasizm oraz nietolerancja. Książka to majstersztyk, ma idealną fabułę, cały czas trzyma w napięciu, czyta się ją łatwo i szybko. Taki fantastyczny kryminał. Książkę warto przeczytać, bow bardzo ciekawy sposób ukazuje to, co może wydarzyć się w przyszłości. Pobudza naszą wyobraźnię, pozwala się utożsamić z główną bohaterką i żyć jej życiem. Dla mnie to bestseller.

Agnieszka Krakowiak
(agnieszka.krakowiak@dlalejdis.pl)

Rosa Montero, „Łzy w deszczu”, Muza S.A