Bycie kobietą to nie łatwizna

Rozmaite bohaterki, na które trafia Wojciechowska, są żywym świadectwem społecznych nierówności wynikających z racji bycia kobietą. W wielu przypadkach życie kobiet ma mocno wyznaczone granice i normy, które trzeba przestrzegać, a tradycje są szalenie mocno zakorzenione. Na tyle,  że inne życie, niż to, które wiodą, wydaje się być czymś niemożliwym.

Dzięki wnikliwym obserwacjom Wojciechowskiej poznajemy kobiety, które wzruszają, imponują, ale też budzą współczucie. W Tajlandii kobiety, z racji nienaturalnie kształtowanych od dzieciństwa szyi, stanowią nic innego, jak atrakcję turystyczną. Świat japońskich gejszy nadal funkcjonuje bez zarzutu. Z drugiej strony Japonia to także wylęgarnia nowych subkultur, o czym przekonuje historia jednej z członkiń tzw. gyauru. Nie sposób przebrnąć przez żadną z opisanych historii bez chwili zastanowienia nad losem tychże kobiet, ich wyborami życiowymi lub brakiem możliwości wyboru. Wszystkie bohaterki są wyjątkowe na swój sposób. Każda ma inne życie i każda musi się jakoś z tym życiem zmierzyć.

Po książkę powinni sięgnąć nie tylko miłośnicy wypraw czy programu telewizyjnego pod tym samym tytułem. To, bez wątpienia, lektura, która pozwala nie tylko zobaczyć, czym naznaczona jest kobiecość w innych krajach, ale też baczniej przyjrzeć się swojemu życiu, swojej kobiecości i związanymi z niej wymogami i predyspozycjami. Refleksja murowana!

Katarzyna Stec
(kultura@dlalejdis.pl)

Martyna Wojciechowska, „Kobieta na krańcu świata, część 2”, G+J Książki, Warszawa 2011