„Chyba nie jestem Bogiem” – recenzja

Głównym bohaterem książki jest kot o imieniu Nie, który z charakterystyczną dla swojego gatunku niezależnością obserwuje otaczającą go rzeczywistość. Jego spojrzenie na ludzi jest jednocześnie zabawne, trafne i zaskakująco przenikliwe. To właśnie dzięki narracji prowadzonej z perspektywy kota czytelnik otrzymuje możliwość spojrzenia na codzienne sprawy z zupełnie innego punktu widzenia. Nie analizuje ludzkiego zachowania, komentuje decyzje i próbuje zrozumieć skomplikowany świat emocji, który dla zwierzęcia często wydaje się niezrozumiały. W efekcie powstaje historia pełna humorystycznych sytuacji, ale również refleksji nad tym, co naprawdę liczy się w życiu.

Jednym z największych atutów tej książki jest sposób, w jaki autorka buduje relacje między bohaterami. Nie są one sztuczne ani przesadnie idealizowane. Wręcz przeciwnie, wydają się bardzo autentyczne i bliskie codziennym doświadczeniom wielu czytelników. Stefania Gander pokazuje, że więź między człowiekiem a zwierzęciem może być niezwykle silna i opierać się na wzajemnym zaufaniu, przywiązaniu oraz bezwarunkowej akceptacji. Jednocześnie autorka przypomina, że zwierzęta często dostrzegają więcej, niż mogłoby się nam wydawać, i potrafią być niezwykle ważnymi towarzyszami w trudnych momentach życia.

Mimo lekkiej formy książka porusza wiele ważnych tematów. Znajdziemy tutaj rozważania dotyczące samotności, potrzeby bliskości, odpowiedzialności za drugą istotę oraz znaczenia codziennych, pozornie niewielkich gestów. Autorka pokazuje, że szczęście nie zawsze wiąże się z wielkimi wydarzeniami, ale często kryje się w zwyczajnych chwilach spędzonych z bliskimi. To przesłanie wybrzmiewa szczególnie mocno właśnie dzięki kociej narracji, która pozwala spojrzeć na świat bez zbędnego pośpiechu i skupić się na tym, co naprawdę ważne.

Książka skłania także do refleksji nad ludzką naturą. Kot Nie, obserwując swoich opiekunów, wielokrotnie zwraca uwagę na ich lęki, marzenia i problemy. Dzięki temu czytelnik może dostrzec, jak często sami komplikujemy sobie życie, zapominając o prostych powodach do radości. Autorka nie moralizuje i nie narzuca gotowych odpowiedzi, lecz subtelnie zachęca do zastanowienia się nad własnymi wyborami oraz relacjami z innymi ludźmi.

„Chyba nie jestem Bogiem” to książka, która potrafi rozbawić, wzruszyć i skłonić do przemyśleń. Jej największą siłą jest autentyczność oraz umiejętność opowiadania o ważnych sprawach w sposób lekki i przystępny. To lektura, która spodoba się nie tylko miłośnikom kotów, ale wszystkim osobom ceniącym historie pełne emocji i życiowej mądrości. Po zakończeniu lektury pozostaje poczucie ciepła oraz przekonanie, że czasem warto spojrzeć na świat oczami kogoś, kto nie ocenia, nie rywalizuje i nie goni za sukcesem, lecz po prostu cieszy się chwilą. Życie składa się przecież z chwil – tych pięknych i tych smutnych. 

Julia Wierczyńska

Stefania Gander, „Chyba nie jestem Bogiem”, Wydawnictwo: Znak JednymSłowem, 2026.