"Czarownica" Sylwia Chołota - recenzja

Natalina jest czarownicą i mieszka z ciotką w małej chatce w lesie. Muszą się ukrywać gdyż magiczne zdolności dziewczyny budzą niepokój mieszkańców rodzinnej wioski. W dniu swoich osiemnastych urodzin, Natalina otrzymuje od ciotki list od zmarłej matki, w którym wyjawia imię jej ojca. Dziewczyna postanawia odnaleźć rodzica. Dość szybko udaje jej się rozwikłać tajemnicę swojego pochodzenia. To odkrycie staje się przepustką do lepszego świata, ale i misji, w której istotą stanie się wolność, przyjaźń, miłość.

"Czarownica" to książka z gatunku fantastyki. Daleko jej jednak do kanonów, które przywykłam czytać. Opisana historia jest bardzo naiwna, dziecięco prosta, często nierówna i momentami niespójna. Była tajemnica, skrywana przez osiemnaście lat, a którą bardzo łatwo rozwiązać. Oczywiście dla bohaterki, bo czytelnik nie ma możliwości pobawić się w detektywa. Była magia, z której bohaterowie bardzo rzadko korzystają. Były magiczne przedmioty, które dla oryginalności zostały dziwnie ponazywane. Trudno mi było je spamiętać i odróżnić przeznaczenie. Byli bohaterowie i emocje, dość płytkie by wpłynąć na moją interakcję i wyobraźnię. Była historia, której nie rozumiem, i która niestety mnie nie zaciekawiła. Była przygoda, która zamiast entuzjazmu wywołała rozczarowanie.

Moim zdaniem, trudno jest oceniać fantastykę. Każdemu w duszy i wyobraźni co innego gra. Widocznie moje wyobrażenia nie zgrały się z intencjami autorki. Nie można także zapomnieć, że "Czarownica" jest debiutem literackim Sylwii Chołoty i zbyt obcesowa, krytyczna opinia nie byłaby na miejscu. Na plus mogłabym zaliczyć młodej autorce drobiazgowe opisy natury, miejsc, postaci oraz barwne relacje z  magicznych pojedynków. Myślę, że jest podstawa, na której można oprzeć swój warsztat. Wielokrotne próby i trening czynią mistrza, czego życzę Sylwii Chołocie.

Aleksandra Jesiołowska
(aleksandra.jesiolowska@dlalejdis.pl)

"Czarownica" Sylwia Chołota, Novae Res, Gdynia 2016