„Czas motyli” - recenzja

Patria, Minerva, Maria Teresa i Dede dorastały w zamożnej i wykształconej rodzinie na Dominikanie. Mimo że wszystkie diametralnie różniły się od siebie cechami osobowości, to łączyła je nieprzeciętna więź, którą pojąć mogą jedynie rodzeństwa. Patria cechowała się statecznością, Minerva zbuntowanym usposobieniem, Maria Teresa pełnym poświęcenia oddaniem, z kolei Dede lękiem wobec rzeczywistości. Aż trzy z nich oddały się zaangażowaniu w działalność opozycyjną, wobec tyranizującego społeczeństwo dyktatora Dominikany - Rafaela Trujillo. Stały się bohaterkami narodowymi, których morderstwo uczyniło z nich symbole walki z reżimem i niesprawiedliwością. Natomiast ich wyjątkową historię prezentuje jedyna ocalała siostra - Dede.

Julia Alvarez podkreśla, że nie stworzyła biografii sióstr Mirabal, bowiem książka jest zbeletryzowaną historią ich losów, w której czytelnik odnajdzie rzetelnie nakreślone tło historyczne ówczesnej Dominikany. Młodość wszystkich bohaterek, staje się naznaczona obrazem reżimu Trujillo i związanych z nim aspektów natury społecznej i politycznej. Czytelnik otrzymuje więc pełną autentyzmu historię kobiet, które nie tylko doświadczyły dyktatury, będąc cząstkami całego społeczeństwa, ale także stały się symbolem walki z tym strasznym systemem.

„Czas Motyli” Julii Alvarez, jest opowieścią o miłości, sile, która drzemie w każdym z nas, pragnieniu wolności, a przede wszystkim o patriotyzmie. Trzy kobiety, trzy siostry - bohaterki, patriotki, symbole walki o prawo do wolności, których losy stały się ponadczasową legendą. Pod wpływem lekkiego pióra autorki ich postacie nabierają nowego życia, wydają się być bliskie czytelnikowi, a ich losów nie sposób nie przeżywać emocjonalnie wraz z nimi. Julia Alvarez w poetycki sposób prezentuje portrety psychologiczne kobiet, kładąc nacisk na istotne cechy ich charakterów, dzięki którym stały się tak ważne dla historii Dominikany. To wszystko czyni książkę tak interesującą, że nie sposób oderwać się choćby na chwilę od jej lektury. Konstrukcja fabularna jest precyzyjna i budzi napięcie w odpowiednich chwilach. Ciekawym aspektem jest także kreacja oparta na tym, że każda z sióstr opowiada z własnej perspektywy ważne dla siebie wydarzenia. Taki podział przyniósł w efekcie wielowymiarowość przedstawianej historii, podkreślając przy tym jej znaczenie. Autorka zastosowała bogatą kompozycję językową i polifoniczną narrację, dzięki czemu porusza wyobraźnię czytelnika i pozwala niejako doświadczyć egzotyki Dominikany.

Historia sióstr Mirabal budzi pełną paletę uczuć, a sama książka jest porywająca i napisana z rozmachem. Refleksyjna i emocjonująca, ale także pełna mądrości. Chociaż trzy siostry zapłaciły za swoje zaangażowanie w walkę o dobro społeczne najwyższą cenę, ich poświęcenie nie poszło na marne. W 1999 roku, niespełna czterdzieści lat po brutalnym morderstwie sióstr Mirabal, ONZ ustanowiło 25 listopada Międzynarodowym Dniem Eliminacji Przemocy wobec Kobiet. Po śmierci stały się wzorem i inspiracją dla kobiet walczących z wszelkiego rodzaju niesprawiedliwością. Polecam serdecznie lekturę!

Agnieszka Ziętek
(agnieszka.zietek@dlalejdis.pl)

Julia Alvarez, „Czas motyli”, Wołowiec, Black Publishing, 2014