„Czas ukradziony” - recenzja

Na wszystkie pytania znajdziesz odpowiedź w książce “Czas ukradziony”.

Rozwiązanie na pytania spróbuje odnaleźć Flavie Richalet - nauczycielka historii mieszkająca w małym, urokliwym, bretońskim miasteczku. Dla rozrywki pisze pełne uczuć, romantyczne historie o miłości, ku ogromnemu entuzjazmowi jej przyjaciółek. Do rąk dwudziestodziewięcioletej Flavie zostaje dostarczony stary list w pożółkłej kopercie. Gdy okazuje się, że został on wysłany przed czterdziestoma trzema laty do pewnej dziewczyny imieniem Amelie Lacombe, kobieta postanawia odnaleźć jego nadawcę, który podpisał się jako E.

Wiedziona ogromną fascynacją do historii oraz pełnych romantyzmu opowiadań, postanawia odnaleźć tych dwoje i zyskać temat do swojej następnej powieści. Czy to jej się uda? Jakie przeszkody postawi przed nią życie i wciąż upływający czas? Czy ta podróż w przeszłość ją zmieni?

Powieść „Czas ukradziony” czyta się jednym tchem, nie mogąc się od niej oderwać, by nie poznać kolejnego fragmentu tej romantycznej i jednocześnie tragicznej historii. Ma w sobie niesamowity urok i lekkość, a postacie dają wrażenie istniejących osób. Ogromnym atutem powieści jest główna bohaterka - Falvie. Jest to bohaterka mocno stąpająca przez życie, jednak w głębi siebie pragnie doświadczyć prawdziwej miłości. Myślę, że każda z nas w tej postaci odnajdzie cząstkę siebie. Czytając książkę doświadczymy skrajnych emocji: wzruszenia, zaskoczenia, rozpaczy czy niedowierzania.

Jeśli masz ochotę na przeczytanie lekko napisanej książki z ciekawymi bohaterami i ich historią, która zostanie z Tobą na długo, to „Czas ukradziony” będzie idealnym wyborem.

Aleksandra Łozicka
(aleksandra.lozicka@dlalejdis.pl)

Chloé Duval, „Czas ukradziony”, Prószyński i S-ka 2017