"Dobrzy ludzie muszą umrzeć" - recenzja

Wśród kilkutysięcznego tłumu, przy dźwiękach muzyki, w towarzystwie ekstazy zrodzonej z wolności, alkoholu i narkotyków, ginie młody chłopak. Kilkanaście godzin później nocną ciszę przerywa kolejne brutalne morderstwo. Inspektor Callanach ze szkockiej policji podejmuje śledztwo w sprawie zabójstw, a kilka dni później do komisariatu wpływa informacja, że pewien mężczyzna zaginął. Zwłoki młodziutkiej nauczycielki z pobliskiej szkoły podstawowej zostają odnalezione w śmietniku. Sytuacja komplikuje się, gdy patolog sugeruje użycie ostrza z tej samej partii produkcyjnej. Czyżby po mieście grasował seryjny morderca, który na swoje ofiary wybiera praworządnych i wzorowych obywateli? I czy na pewno jest tylko jeden zabójca? Dlaczego ci dobrzy ludzie, co pomagają potrzebującym muszą umrzeć?

„Dobrzy ludzie muszą umrzeć” to mocna proza, obok której nie można przejść obojętnie, nie pisząc o tym, że nie da się jej odłożyć i tak po prostu zapomnieć. Lektura ze względu na szczegółowy opis miejsc zbrodni raczej nie nadaje się na towarzysza do posiłków, ale do lampki czegoś mocniejszego - owszem. Wyraziści i znani fanom Helen Fields bohaterowie, dosyć szybkie tempo wydarzeń i rosnące napięcie powoduje, że kryminał ten doprawiony szczyptą thrillera czyta się bardzo dobrze.

Helen Fields nie zawiodła mnie i tym razem, chociaż każda jej nowa powieść jest coraz bardziej przerażająca, krwawa i tak subiektywna, że można poczuć metaliczny smak krwi w ustach oraz strach przed niebezpieczeństwem, które czasami przybiera formę, której się nikt nie spodziewa. Dlatego też kolejna odsłona serii z inspektorem Callanachem i Avą Turner to czysta i przerażająca przyjemność.

Sandra Kortas-Dorsz
(sandra.kortas@dlalejdis.pl)

"Dobrzy ludzie muszą umrzeć", Helen Fields, Wydawnictwo Amber Sp. z o.o., Warszawa 2017