Dojrzała Nasza Klasa
Bohaterki postanawiają poszukać zrozumienia w internecie. Dzięki portalowi Nasza Klasa odnajdują dawne, pierwsze, młodzieńcze miłości. Pozorne i niewinne z początku wymiany wiadomości z czasem niezwykle mącą w ich dotychczasowym życiu, tym samym komplikując je jeszcze bardziej.
Ewa Lenarczyk dokładnie i wyraźnie zarysowała sylwetki bohaterek i ich mężów. Relacje miedzy nimi, jak i ich charaktery i zachowania są różne: pedantyczna Ewa, skromna i zaradna Joanna, arogancki Józef, czy posuwający się do przemocy wobec żony Mirek. Postaci to bardzo różne, często skrajne osobowości.
„Nasza klasa i co dalej” to opowieść o miłości, o sztuce budowania więzi z drugim człowiekiem, o umiejętności troski przede wszystkim o potrzeby i bezpieczeństwo ukochanej osoby. Ewa Lenarczyk w prosty sposób przekazuje trudy partnerskiego współżycia kobiety z mężczyzną. Tłumaczy, dlaczego nie należy nieustannie dbać o bliskość, szacunek i miłość. Autorka, daje nadzieję, przekonuje, że najważniejsze są marzenia, a uczucie trzeba odbudowywać. Wciąż o nie dbać i pielęgnować.
„Nasza klasa i co dalej” może spodobać się kobietom w różnym wieku. Mimo, że bohaterki są dojrzałe i doświadczone życiowo, to książkę powinna przeczytać każda z nas. Zawarte w niej porady są ponadczasowe i wciąż aktualne, niezależnie od wieku. Zakończenie jest jednak niezwykle zaskakujące. Zapewne nie spodziewałybyśmy się takiego obrotu sprawy, może budzić pewien niedosyt, co z kolei może sprawić, że będziemy trochę zawiedzione.
Wioleta Derkowska
(wioleta.derkowska@dlalejdis.pl)
Ewa Lenarczyk, „Nasza klasa i co dalej”, Novae Res, Gdynia, 2010
Ewa Lenarczyk dokładnie i wyraźnie zarysowała sylwetki bohaterek i ich mężów. Relacje miedzy nimi, jak i ich charaktery i zachowania są różne: pedantyczna Ewa, skromna i zaradna Joanna, arogancki Józef, czy posuwający się do przemocy wobec żony Mirek. Postaci to bardzo różne, często skrajne osobowości.
„Nasza klasa i co dalej” to opowieść o miłości, o sztuce budowania więzi z drugim człowiekiem, o umiejętności troski przede wszystkim o potrzeby i bezpieczeństwo ukochanej osoby. Ewa Lenarczyk w prosty sposób przekazuje trudy partnerskiego współżycia kobiety z mężczyzną. Tłumaczy, dlaczego nie należy nieustannie dbać o bliskość, szacunek i miłość. Autorka, daje nadzieję, przekonuje, że najważniejsze są marzenia, a uczucie trzeba odbudowywać. Wciąż o nie dbać i pielęgnować.
„Nasza klasa i co dalej” może spodobać się kobietom w różnym wieku. Mimo, że bohaterki są dojrzałe i doświadczone życiowo, to książkę powinna przeczytać każda z nas. Zawarte w niej porady są ponadczasowe i wciąż aktualne, niezależnie od wieku. Zakończenie jest jednak niezwykle zaskakujące. Zapewne nie spodziewałybyśmy się takiego obrotu sprawy, może budzić pewien niedosyt, co z kolei może sprawić, że będziemy trochę zawiedzione.
Wioleta Derkowska
(wioleta.derkowska@dlalejdis.pl)
Ewa Lenarczyk, „Nasza klasa i co dalej”, Novae Res, Gdynia, 2010
Ostatnio dodane
- „Smerfy i Halloween. Świat Smerfów. Tom 5” – recenzja
- „Droga Kobiety” – recenzja
- „Potwory z archiwum. Mój rok grozy ze Stephenem Kingiem” – recenzja
- „Góralu, czy ci nie żal? Opowieść o zatraceniu” – recenzja
- „Demoniczne dwudziestolecie” – recenzja
- „Germinal” – recenzja
- „Yakari. Zemsta rosomaka. Tom 26” - recenzja
- „Życie z mindfulness” – recenzja
- „Inkluzja” – recenzja
- „Tajne sprawy chomiczki Zdzisławy. Misja omlety” – recenzja

Komentarze