„Domem nocy jest las” – recenzja

Ksawery Wójcicki jest pracownikiem Instytutu Meteorologicznego we Wrocławiu. To pasjonat zorzy polarnej. Nie utrzymuje kontaktów z rodziną, a jedyną bliską mu osobą jest dziewczyna Justyna. Kiedy otrzymuje ofertę pracy na Czarcim Grzbiecie zgadza się w zasadzie od razu. To odgrodzone od świata obserwatorium staje się dla niego wymarzoną samotnią. Cieszy się, że przez dwa tygodnie będzie mógł się nim nacieszyć, zanim dołączy do niego kolega z instytutu.

Kiedy wychodząc na taras słyszy dziwny dźwięk, od tej pory pobyt w obserwatorium nie jest już miejscem spokoju dla Ksawerego. Dzika przyroda zimą, spokój i wszechobecny las. Mroczna opowieść z zaskakującym zakończeniem.

To opowieść o samotności człowieka, któremu wydaje się, że taki stan pomaga leczyć niezagojone rany z przeszłości. Życia pokazuje, że jest zgoła inaczej.

Lidia Brzezicka
(lidia.brzezicka@dlalejdis.pl)

A.J. Stopa, „Domem nocy jest las”, Wydawnictwo Novae Res 2016