"Don Kichot z La Manczy" Miguel de Cervantes – recenzja

Don Kichot to pięćdziesięcioletni szlachcic, który pod wpływem literatury rycerskich romansów postanawia zostać samozwańczym błędnym rycerzem, wyruszyć w świat  oraz zbawiać i chronić biednych. Wraz ze swym koniem Rosynantem wyrusza w drogę, a towarzyszy mu wierny giermek Sancho Pansa. Wzorem literackich bohaterów wyimaginowany rycerz wybiera damę swojego serca, którą nazywa Dulcyneą. Podczas swych podróży Don Kichot przeżywa niezwykłą ilość przygód, których zresztą wypatruje na każdym kroku. Każda z nich stanowi osobną historię.  Słynne walki z wiatrakami, które w jego umyśle jawią się jako niebezpieczne olbrzymy, na stałe wpisały się do kanonu literatury i kultury współczesnej.

Cervantes stworzył uniwersalne dzieło, do którego można odnieść się nawet teraz. Zagłębiając się w lekturze tej powieści można dostrzeć dwie płaszczyzny tego utworu: realistyczną - przedstawianą przez giermka Sancza Pansę oraz oderwaną od rzeczywistości, prezentowaną przez Don Kichota. Tak naprawdę dzieło jest tragikomiczną opowieścią o mężczyźnie, który stał się ofiarą fantastycznych i wyimaginowanych historii o wielkich, odważnych i dzielnych rycerzach. Don Kichot tak bardzo przepadł w tych historiach, że zapragnął być jednym z takich bohaterów - niezależnie, czy ktoś będzie się z niego naśmiewał i nazywał obłąkanym. Z drugiej jednak strony nie da się nie lubić tego podstarzałego szlachcica, ponieważ jest on doskonałym przykładem tego, że upór, nadzieja i wiara w siebie pomaga spełniać swoje marzenia i dążyć do osiągnięcia wyznaczonego celu.

"Don Kichot z La Manczy" to z całą pewnością największe dzieło Miguela de Cervantesa. To także jedna z najważniejszych hiszpańskich powieści, którą zalicza się do klasyki literatury. Sam autor, tak jak bohater jego książki, również prowadził bujne życie, które dostarczyło mu mnóstwo materiału do jego utworów. Jedyne co może odstraszać, to prawie 1000-stronicowa książka, która na pierwszy rzut oka budzi strach i niepewność, ale i respekt. Na szczęście sama treść okazuje się zaskakująco przyjemna w odbiorze - język jest lekki, przez co książkę się szybko czyta. Trudno jest znaleźć powieść liczącą setki lat i odczuwać przyjemność z jej lektury. Przygody „Don Kichota z La Manczy" należą do tych książek, które po prostu się nie starzeją, choć czytelnicy się zmieniają.

Klaudia Kwiatkowska
(klaudia.kwiatkowska@dlalejdis.pl)

Miguel de Cervantes, "Don Kichot z La Manczy", Wydawnictwo MG, 2020