„Dorosłość. Wyznania” – recenzja

Aisato i Skåber tym razem na tapet biorą historie związane z dorosłością, w 33 opowieściach dając szeroki przekrój tematu. Skåber przygląda się ludziom dookoła, tym całkiem dorosłym i tym na progu dorosłości, a robi to z charakterystyczną dla siebie czułością, wnikliwością i zrozumieniem dla drugiego człowieka. Klasyczna narracja przeplata się z poezją, a także z dramatem rozpisanym na role. Wszystko to po to, by jak najpełniej oddać różnorodność historii, całe szerokie spektrum emocji towarzyszących opowieściom o tym, czym dla bohaterów jest tytułowa „dorosłość”.

Autorka bierze pod lupę nie tylko przypadkowych rozmówców, ale także przygląda się swoim znajomym, przyjaciołom, oraz samej sobie. Każda historia jest dobra, by móc skonfrontować wyobrażenia z rzeczywistością, nakreślić opowieść rozciągniętą w czasie, ale także poświęcić kilka stron wydarzeniom niezwykle ulotnym, lecz równocześnie niezwykle znaczącym. Różne etapy życia, to różne emocje i różne opowieści. Są tutaj historie wzruszające, smutne, tkliwe, ale także te radosne, pełne śmiechu. Są takie, które przepełnia rozpacz i zwątpienie, ale także takie, które dosłownie kipią optymizmem.

Tęsknota za doświadczeniem macierzyństwa, ale także ta za dawnymi przyjaciółmi, godzenie się z własnym starzejącym się ciałem i ciągła pogoń za tym, co być powinno kosztem zauważania otaczającej rzeczywistości. Życie marzeniami kontra przytłaczająca szarość codzienności, sny kontra jawa, żałoba kontra radość. Tak wymieniać można by bardzo długo. Całość jest na tyle bogata i różnorodna, że z tego zbioru opowiadań, na pewno trafi się takie, które przemówi do każdego, pozwalając być może na chwile refleksji nad upływającym czasem.

Trudno nie wspomnieć także o cudownych ilustracjach  Lisy Aisato, bez których „Dorosłość” nie byłaby tak bardzo poruszająca. Bajkowa stylistyka, finezyjna kreska i bogactwo kolorów sprawiają, że każda kolejna strona jest prawdziwą poezją dla oczu, dopełniając tekst, nadając mu kolejne dno, a ostatecznie sprawiając czysto estetyczną przyjemnoś, wynikającą z obcowania z niezwykłymi obrazami.

Aisato i Skåber po raz kolejny udało się stworzyć małe dzieło sztuki, poruszające odbiorcę w różnorodny sposób, niezwykłe i operujące niejednorodnymi środkami wyrazu.

Małgorzata Tomaszek
(malgorzata.tomaszek@dlalejdis.pl)

Lisa Aisato, Linn Skåber, „Dorosłość. Wyznania”, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 2023