„Droga na szczyt” – recenzja

Trzeba przyznać, że książka rzuca ciekawą perspektywę na przeróżne kwestie. Nawet zaryzykowałabym stwierdzeniem, że pod pewnymi względami może budzić w nas sprzeczne emocje. Na samym początku możemy zapoznać się z opisem badań prowadzonych nad ograniczeniami ludzkiej pamięci. Wyniki tych badań są ważnym odkryciem, które pozwoliły spojrzeć na ,,niezwykłe” umiejętności nie jako wrodzone, nadzwyczajne predyspozycje, ale na coś, co jest kwestią wyuczenia.

Przy tych wnioskach myślę, że każda osoba zareaguje inaczej. Ja osobiście byłam nieco zdumiona, że coś takiego jak talent prawdopodobnie w ogóle nie istnieje. Już dawno temu zetknęłam się z opinią, że talent to jedno, a praca to drugie. Z dzieła Ericssona oraz Poola można wywnioskować, że na ten niezwykły dar, każdy musiał sobie wyłącznie zapracować. Nie ma geniuszy od urodzenia, są tylko tacy, którzy się nimi stali. Przesłanie, które z tego płynie, pokazuje, że talent to przede wszystkim, jak nie całkiem, efekt czyichś ćwiczeń. Jest to więc, jak sobie to w pełni uświadomimy, dość zaskakujące, bo jednak zawsze słyszeliśmy, że są ludzie, którzy od urodzenia mają do czegoś predyspozycje, a wizja ludzi bardziej wyjątkowych, była czymś towarzyszącym nam od zawsze. Tymczasem według badań przedstawionych w książce nikt się taki raczej nie rodzi. Na pewno osobom, którym od dziecka powtarza się, że mają niezwykły dar, może być trudno zrezygnować z łatki ,,geniusza”. Jednak jak zauważa Anders Ericsson, podając na to przykład, tłumaczenie wszystkiego talentem, jest również niezwykle krzywdzące, bo to niedocenienie czyjegoś wysiłku oraz przepracowanych godzin.

Jednak co ta informacja znaczy dla nas, tych, którzy chcieliby się nauczyć czegoś nowego, bądź się w czymś poprawić?

Otóż każdy może osiągnąć wybitny poziom w danej dziedzinie, jeśli poświęci na to odpowiednią ilość czasu oraz zrobi to w odpowiedni sposób. Brzmi to dość prosto, ale wcale takie nie jest. Trzeba też zaznaczyć, że autor skrupulatnie tłumaczy, na ile osiągnięcie pewnych umiejętności jest możliwe. Dla przykładu słuch absolutny można prawdopodobnie rozwinąć u każdego, ale osoba musi zacząć we wczesnym dzieciństwie, później jest to już zazwyczaj niemożliwe, choć zdarzały się wyjątki. Tak samo, aby stać się światowej klasy piłkarzem, trzeba spełniać odpowiednie warunki fizyczne.
Trzeba mierzyć siły na zamiary, ale w większości przypadków jesteśmy wstanie osiągnąć zamierzony cel, jeśli, tak jak zaznaczyłam, poświęcimy na to odpowiednią ilość czasu oraz zrobimy to w odpowiedni sposób.

Książka zwraca uwagę przede wszystkim na to, jak powinniśmy dążyć do obranego celu. Wiele osób myśli, że wystarczy dużo ćwiczyć i tylko czekać na efekty. Ten sposób myślenia to jednak poważny błąd. Już Albert Einstein powiedział kiedyś: ,,Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać innych rezultatów”. Jeśli chcemy poprawić wyniki w jakiejkolwiek dziedzinie, musimy w pewnym momencie coś zmienić. Należy też zazwyczaj zaangażować eksperta, który pomoże nam rozwinąć daną umiejętność. Anders Ericsson oraz Robert Pool w swojej książce przedstawiają wiele badań w różnych dziedzinach, od muzyki po medycynę, dość dokładnie opisując ich przebieg, rezultaty oraz to, jakie zmiany zachodziły w mózgu części badanych. Daje to niezwykle obszerny podgląd na ten temat.

Podsumowując książka porusza masę kwestii związanych z procesem rozwijania różnych umiejętności. Jeśli chcesz się nauczyć czegoś nowego albo rozwinąć to co już umiesz, to z pewnością jest to pozycja po którą warto sięgnąć.

Izabela Guszkowska
(izabela.guszkowska@dlalejdis.pl)

Andres Ericsson, Robert Pool, „Droga na szczyt”, Wydawnictwo Fijorr Publishing, Wrocław 2020.