„Druga wojna światowa. Inna historia” – recenzja

Wieloletnie zainteresowanie II wojną światową przełożyło się na to, że pewne tytuły rzucają mi się w oczy. Dzisiaj przedstawiany obiecywał nową perspektywę, więc sięgnęłam po niego z nadzieją, by sprawdzić, czy to książka, która autentycznie zaoferuje mi coś nowego. Początkowo byłam trochę sceptyczna, ale dałam szansę tej publikacji.

Wydawca stwierdza, że historię zawsze piszą zwycięzcy i II wojna światowa nie stanowi wyjątku od tej reguły. Nie oznacza to jednak, że pokonani są lepsi od pogromców, lecz tyle tylko, że państwa stojące po obu stronach konfliktu mają coś do ukrycia. Marco Pizzuti, pisząc o drugiej wojnie światowej, przygląda się wydarzeniom zapomnianym lub wyciszonym, podważa funkcjonujące w oficjalnym obiegu fakty i odkrywa przed nami kulisy politycznych zagrywek. Nie opiera się na domniemaniach – bada dostępne źródła, zgłębia literaturę przedmiotu, przedstawia wnioski, a na końcu proponuje swoją interpretację historii.

Na wstępie warto podkreślić, że nie jest to typowa książka historyczna, a zgodnie z tytułem, inne spojrzenie na historię II wojny światowej. Sporo w niej rozważań i hipotez, acz w większości opartych na źródłach historycznych i publikacjach naukowych. Chwilami treść trochę zbyt mocno zmierzała ku zbiorowi teorii spiskowych, jednak i te, jako ciekawostkę, można poznać.

Własne interpretacje i rozważania Marco Pizzuti zaznaczył wyraźnie. Były ciekawe i widać, że jego słowa zostały porządnie przemyślane. Z publikacji można wynieść wiele faktów, o których rzadko się czyta. Za bardzo interesujący uważam wątek finansowania nazizmu, a więc biznes w cieniu reżimu oraz to, jak zachowywali się początkowo Alianci we Włoszech. Sporo słów poświęcono Wspaniałej Broni, której szukali naziści na czele z Hitlerem. Wielu może zainteresować część o prywatnym życiu Hitlera i jego śmierci.

Ogólnie autor poruszył bardzo wiele wątków, przedstawiając je i omawiając w satysfakcjonującym zakresie. Podczas lektury trafiłam wprawdzie na parę drobnych nieścisłości, jednak biorąc pod uwagę charakter tytułu, nie przekreśla go to w moich oczach. Książka została napisana w publicystyczno-popularnonaukowym tonie. Pizzuti nie próbował udawać typowego historyka czy wykładowcy, a po prostu opowiedział historię II wojny światowej z perspektywy innej od tej dominującej obecnie, zwycięzców, w dodatku mocno podkoloryzowanej przez Hollywood.

Przystępny, trochę publicystyczno-gawędziarski, ale elegancki i zwyczajnie ładny język sprawia, że całość czyta się lekko. Nie jak ciężką publikację historyczną, a opowieść pasjonata, który trzyma się faktów i podaje źródła. Mimo że autor opisywał trudne, pełne śmierci i cierpienia wydarzenia, zrobił to w sposób lekki. Tu na pochwałę zasługuje to, że książka nie wyszła trywialnie, a po prostu jest pozycją łatwą do czytania.

Publikację wzbogacają wysokiej jakości, archiwalne, czarno-białe zdjęcia i mapy. Zamieszczono ich odpowiednią ilość, która nie zostawia niedosytu. Dobór także do mnie przemówił.

Cieszę się, że dałam szansę „Drugiej wojnie światowej. Innej historii”. Autentycznie dostarcza ona wielu nieznanych faktów, hipotez i zbiera rozmaite teorie, które powstały na przestrzeni lat. Polecam ją gorąco pasjonatom, którzy mają wiedzę o tym konflikcie. Osoby niezbyt dobrze znające historię II wojny światowej, mogą mieć trochę trudności z odróżnieniem, co jest pewnymi faktami, a co dywagacjami. Nie mówię, że nie dadzą rady, ale im polecałabym jednak bardzo uważną lekturę i sprawdzanie bibliografii, jeśli już po tytuł zdecydują się sięgnąć. Nie polecam tym, którzy dopiero zaczęli interesować się II wojną światową.

Kinga Żukowska
(kinga.zukowska@dlalejdis.pl)

Marco Pizzuti, „Druga wojna światowa. Inna historia”, Wydawnictwo RM, 2025.