„Dziennik Chloe Snow. Licealna masakra” - recenzja

Fabuła
Chloe Snow rozpoczyna pierwszą klasę liceum. Jest podekscytowana przełomowym momentem w swoim życiu. Wie, że od teraz wszystko będzie inne. „Dorosła” i bardziej odpowiedzialna... Mogłoby się tak wydawać, ale Chloe ma za dużo rozterek na głowie. Coraz więcej się dzieje, a ona musi połączyć życie rodzinne, szkołę, przyjaciół, miłość i szereg nieoczekiwanych zdarzeń. Jak ma poradzić sobie z tym jedna dziewczyna?

„Dziennik Chloe Snow” to swoista spowiedź i wprowadzenie w kanony ówczesnego życia liceum. Pokazanie wzlotów oraz upadków młodzieży, która stara się przetrwać najlepiej jak potrafi. Czy Chloe odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Jak poradzi sobie z rosnącą presją? Jaka obsesja nie daje dziewczynie spokoju?

Moim zdaniem
Kontrowersja i to bardzo duża. Książkę będę oceniać dwutorowo, ponieważ uważam, że nie da się inaczej. Z jednej strony jest to książka bardzo ciekawa, życiowa, przedstawiająca problemy nastolatków i... autorka zdecydowanie nie ukrywa prawdy, jaką większość zna, ale chce zataić. Mowa tu o seksualności, a konkretnie o życiu seksualnym w bardzo młodym wieku, ale od początku.

Chloe Snow jest nastolatką, która jest na przełomie 13-tego/14-tego roku życia. Dostała od mamy pamiętnik z przesłaniem, że najgorsze jest zapomnienie. Idąc za radą, postanawia opisywać swoje codzienne przeżycia. Przybliża wszystko: co się dzieje w domu, relacje z rodzicami, siłę młodzieńczej przyjaźni, pierwsze zauroczenia i nieustaną obsesję o seksie... Tak, dobrze czytacie. Młoda, główna bohaterka opisuje ze szczegółami co by chciała robić, jak robić, po co robić, kiedy robić. Jej myśli nieustannie kręcą się wokół jednego tematu. Nawet jak zaczyna pisać o czymś innym, to i tak zakończenie zawsze jest takie samo. Szczegółowo dowiadujemy się, że zazdrości przyjaciółce, bo ta zrobiła swojemu chłopakowi dobrze.

Sprawa jest kontrowersyjna, ponieważ opisywane są myśli bardzo młodej dziewczyny, która w tym wieku powinna zajmować się innymi rzeczami. Nie popieram takiego zachowania. Uważam, że dzieckiem powinno zostać się jak najdłużej. Jednak... Rozumiem dlaczego autorka napisała taką, a nie inną książkę. Żyjemy w coraz szybciej rozwijającym się świecie. Teraz nawet 12-latki zachodzą w ciążę. Unikanie tematu wcale nie pomaga zażegnać problemu. I chyba taki zamysł miała Emma Chastain. Pokazać o co chodzi w młodzieńczej seksualności. Im wcześniejsza edukacja, tym dzieci lepiej będą wiedziały o co cały szum. Wiadomo, że zakazany owoc smakuje najlepiej. Im bardziej się czegoś unika czy zabrania, tym bardziej to kusi. I tak jest w tym przypadku. Chloe popada w obsesję, ponieważ nie wie o co tam naprawdę chodzi. Nikt jej nic nie wytłumaczył, a presja rówieśników jeszcze bardziej utwierdza ją w przekonaniu, że tak trzeba.

Książka napisana jest lekkim i przystępnym językiem, który na pewno przypadnie do gustu młodzieży. Perypetie Chloe oraz jej przyjaciół czyta się bardzo szybko oraz sprawnie. Codzienne problemy w szkole, kłótnie czy rozterki wywołują często uśmiech na twarzy i pozwalają wrócić do lat młodości, kiedy to samemu chodziło się do szkoły.

Podsumowując. Polecam, ponieważ jest to ciepła i zabawna opowieść, która jednocześnie uczy. Unikanie tematu seksu, w literaturze młodzieżowej, nie jest żadnym zażegnaniem tematu. W dzisiejszych czasach jest on tak wszechobecny, że nastolatki wiedzą o nim więcej niż niejeden dorosły. Autorka przedstawiła współczesne realia. Bez owijania w bawełnę i bardzo dobrze jej to wychodzi. W swoim dziele nikogo nie nakłania, bardziej tłumaczy, że nie powinno się nic robić pod presją tłumu. Książka jest kontrowersyjna, ale nie uważam żeby była to powieść zła.

Katarzyna Gnacikowska
(katarzyna.gnacikowska@dlalejdis.pl)

Emma Chastain, „Dziennik Chloe Snow. Licealna masakra”, Poznań, Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2017