„Dziewczyna z Bostonu” – recenzja

Książka Anity Diamant jest reklamowana jako bestseller z listy „New York Timesa. Jest to portret życia imigrantów, żydowskiego pokolenia, które szukało swojego miejsca w świecie. Przede wszystkim przez losy Addie, nastolatki z Bostonu została przedstawiona generacja kobiet, które marzyły o samodzielnym życiu.

Addie, nigdy nie pasowała do swojego otoczenia i zawsze marzyła o innym życiu. Typowe. Jej żydowskie pochodzenie narzucało normy, w których miała żyć. Jej rodzice przebyli daleką drogę, by mieszkać w Ameryce. Ona, walczy o bycie w świecie, w którym kobiety pracują, kończą studia, marzą o karierze i samodzielnie wybierają męża. Anita Diamant stara się przedstawić model współczesnej kobiety - świadomej, pewnej siebie, ale także podejmującej konkretne wybory. To wszystko jest połączone z realiami poprzedniego pokolenia, światopoglądem minionego czasu.

Dziewczyna z Bostonu uosabia bardzo popularną tematykę, kobiety silnej, dążącej do sukcesu. Tematyka bardzo modna wśród Dziewczyny z Pociągu, Dziewczyny z tatuażem, Dziewczyny z portretu… Szkoda, że historia opowiedziana tak prostym językiem czasem nudzi, a niektóre wspomnienia sprawiają wrażenie zupełnie nieistotnych dla fabuły. Pomysł ciekawy, ale niestety brakuje iskry, dzięki której książkę czyta się z zapartym tchem.

Sylwia Wasin
(sylwia.wasin@dlalejdis.pl)

Anita Diamant, Dziewczyna z Bostonu, Warszawa, Grupa Wydawnicza Foksal, 2016