„Ezotero. Córka wiatru” - recenzja

Nie można go zmienić, nie licząc się z konsekwencjami, czasem niespodziewanie olbrzymie.

Zaskakująca powieść o relacji matki z córką, o tajemnicy życia ludzkiego, a wszystko to owiane głęboką tajemnicą dostępną tylko dla wybranych. Aby przybliżyć się do tego tajemniczego świata należy poznać Latte i jej mamę Fi.  Latte przez całe życie chroniona przez matkę przed światem i ludźmi postanawia odkryć sekret jakim owiane jest jej życie. Młoda dziewczyna buntuje się, ucieka od matki, a na jaw wychodzą kolejne skrywane przez wiele lat tajemnice. Latte z każdym dniem oprócz kolejnych zaskakujących informacji odkrywa swoje równie zaskakujące talenty.

Książka opowiada nie tylko o relacji na poziomie matka-córka, o mistycyzmie, czy o świecie magii. Książka przedstawia również jak ważna w życiu jest przyjaźń, ile ona znaczy oraz do jakich poświęceń jest się gotowym, aby tylko poprawić życie najbliższym.

Powieść oderwana od rzeczywistości, o świecie magii i okulizmu. Owiana wielką tajemnicą o życiu i śmierci.

Idealna książka na spokojny wieczór i chwilę relaksu, czyta się ją przyjemnie i bardzo szybko. Sięgnęłabym do tej książki nie tylko ze względu na przepiękną okładkę, ale sama forma oraz język, którym posługuje się autorka powoduje, że jest to bardzo przyjemna lektura. Serdecznie polecam!

Sylwia Grabek
(sylwia.grabek@dlalejdis.pl)

Agnieszka Tomczyszyn, Ezotero. Córka wiatru, Wydawnictwo MG, Warszawa 2015