„Flawia de Luce. Obelisk kładzie się cieniem” – recenzja

Autor, Alan Bradley, jest z pochodzenia Kanadyjczykiem. Przez dwadzieścia pięć lat pełnił funkcję dyrektora ośrodka techniki telewizyjnej na Uniwersytecie Saskatchewan. Wraz z żoną są właścicielami dwóch kotów. Bradley zasłynął swoim cyklem o Flawii de Luce, którego akcję postanowił umieścić w Bishop Lacey, małej brytyjskiej wiosce, w powojennych latach 50. ubiegłego wieku.

Już pierwszy tom „Zatrute ciasteczko” zebrał wiele przychylnych opinii i nagród. Flawia de Luce jest dziewczynką niezwykłą. Mieszka wraz z dwoma starszymi siostrami i ojcem w podupadającej rodzinnej rezydencji – Buckshaw. Jej matkę uważa się za zaginioną, ojciec zaś jest stale nieobecny. Przytłoczony wspomnieniami japońskiej niewoli, większość czasu spędza w swoim gabinecie. Flawia nie ma najlepszego kontaktu także z siostrami. Jest samotniczką umilającą sobie czas poznawaniem śmiercionośnych trucizn i eksperymentowaniem w swoim, odziedziczonym po przodku, laboratorium.

Przez kolejne części cyklu – „Badyl na katowski wór”, „Ucho od śledzia w śmietanie”, „Tych cieni oczy znieść nie mogą”, Flawia zdążyła już zdobyć nie lada doświadczenie w detektywistycznym fachu i rozwiązać sprawy kilku morderstw. Mocno udoskonaliła również swoje chemiczne zdolności. Tom piąty, „Gdzie się cis nad grobem schyla” kończy się ponurym odkryciem – odnaleziono ciało zaginionej przed dziesięciu laty matki dziewczynki.

Tym razem, w „Obelisku kładącym się cieniem” Flawia staje przed, być może, największym wyzwaniem w swojej detektywistycznej karierze. Nie tylko musi uporać się z niezwykłą wieścią o odnalezieniu ciała dawno zaginionej Harriet de Luce, ale także stawić czoła tajemnicom, jakie wypływają na światło dzienne wraz z jej powrotem. Niezwykłe wydarzenia mają miejsce już na stacji, na której Flawia oczekuje wraz z ojcem i siostrami na przyjazd pociągu z trumną matki. Podchodzi wówczas do niej tajemniczy mężczyzna w długim płaszczu. Po przekazaniu dziewczynce bardzo specyficznie brzmiącej wiadomości, niespodziewanie ginie pod kołami pociągu. Flawia postanawia rozwiązać tą tajemnicę. By to zrobić, musi zmierzyć się z rodzinnymi sekretami i, co ważniejsze, spróbować przywrócić życie swojej matce.

Książka dostarcza świetnej rozrywki. Czytelnik szybko wsiąka w świat przygód Flawii. Powieść Alana Bradleya napisana jest w doskonałym stylu i sprawia, iż trudno jest się od niej oderwać. Czytanie ułatwia świetnie dobrana czcionka i układ tekstu.

„Obelisk kładzie się cieniem” to powieść, w której obserwujemy świat oczami dwunastoletniej dziewczynki. Skutkuje to wieloma niedopowiedzeniami. Flawia mimo, iż jest piekielnie inteligentną i niezwykle dociekliwą dziewczynką, nie jest w stanie zrozumieć wszystkiego i dotrzeć do każdej tajemnicy. Mimo to książka dostarcza głębokich, mądrych przemyśleń i ciekawostek z różnych dziedzin historii, nauki, kultury i sztuki. W wyjątkowy sposób ukazuje również realia lat 50. XX wieku.

„Obelisk kładzie się cieniem” to świetna książka dla małych miłośników kryminału i tych trochę większych czytelników, którzy chcieliby sobie przypomnieć uroki dzieciństwa.

Beata Żelazek
(beata.zelazek@dlalejdis.pl)

Alan Bradley, „Flawia de Luce. Obelisk kładzie się cieniem”, Czerwonak, Vesper,2015