„Gastronautka” - recenzja

Główna bohaterka powieści Róży Wigeland „Gastronautka” doskonale pamięta, gdy po raz pierwszy przekroczyła próg kawiarni. Było to dla niej tak wspaniałe i niezwykłe przeżycie, że zapamiętała je ze szczegółami na długo. Praktycznie od zawsze wiedziała, że praca w tego typu miejscach jest jej przeznaczeniem i czymś, co chciałaby wykonywać przez całe swoje życie. W poszczególnych rozdziałach poznajemy jej kolejne miejsca zarobku, które dawały zarówno wiele radości jak i zmartwień. Kobieta niejednokrotnie musiała stawać na czele zespołu, naprawiać błędy innych, a także rozwiązywać problemy – zarówno te dotyczące bezpośrednio miejsca pracy, jak i życia prywatnego pracowników.

Autorka kreuje bohaterkę, która oddała się swojej pasji z najwyższym poświęceniem. Praca w gastronomii jest jej życiem, ucieleśnieniem skrywanych w dzieciństwie marzeń. Nie zrażają ją przeciwności losu, wyczerpująca fizycznie i psychicznie praca zajmująca niemalże całą dobę. Potrafi sobie poradzić z rozmaitymi sytuacjami, także takimi, które początkowo wydają się bez wyjścia. To co jednak najbardziej urzekło mnie w tej książce to fakt, że Róża Wigeland przedstawia rzeczywistość taką, jaką jest. Niejednokrotnie ukazane w powieści wydarzenia są zabawne, często zawiłe, ale zawsze zajmują uwagę czytelnika, sprawiając, że chętniej poznajemy historię opisaną na kolejnych stronach „Gastronautki”. Jest to idealna lektura dla każdego, kto chciałby poznać tę branżę od środka wraz z jej blaskami i cieniami. Z pewnością spodoba się również tym osobom, które są ciekawe, jak w rzeczywistości wygląda taka praca. Polecam!

Karolina Magdziarz
(karolina.magdziarz@dlalejdis.pl)

Róża Wigeland „Gastronautka”, Wydawnictwo Novae Res, Gdynia 2017