"Helikopter" - recenzja

Dwadzieścia misternie zaplanowanych minut może odmienić życie. Jonas Bonnier zdecydował opowiedzieć o najbardziej bezczelnym napadzie w historii Skandynawii. Autor twierdzi, że jako jedyny dotarł do organizatorów bezprecedensowego skoku. Na podstawie ich relacji stworzył fabularyzowaną historię, której apogeum miało miejsce 22 września 2009 roku o godzinie 5.15 na dachu najbardziej niedostępnego budynku w Sztokholmie. Ukradziono wtedy 39 milionów szwedzkich koron. Sprawców i pieniędzy nigdy nie odnaleziono. Nic dziwnego, że ta historia pobudziła wyobraźnię przemysłu filmowego. Netflix kupił prawa do tej opowieści, a fakt, że jedną z ról przyjął sam Jake Gallenhall daje nadzieję na kawałek porządnego kina akcji. Wygląda więc na to, że „Helikopter” ma ogromną szansę jeszcze przez kilka lat oblegać wszelkie rankingi bestsellerów.

Jonas Bonnier to pisarz bardzo sprawny warsztatowo. Z wdziękiem i ogromną łatwością przedstawia nam sylwetki głównych bohaterów – Michela, Samiego, Zorana, Niklasa i Alexandry. Jesteśmy świadkami ich sukcesów, porażek, przyglądamy się ich motywacjom. Z tyłu głowy pojawia się jednak myśl, że nad całością tego trudnego przedsięwzięcia czuwa ktoś jeszcze. Anonimowa, pozostająca w cieniu postać, która połączyła ze sobą wszystkich bohaterów. Czy tak jest naprawdę, czy może to celowy zabieg autora, by zmylić tropy?

„Helikopter” czyta się z przyjemnością. Kilkaset krótkich rozdziałów świetnie oddaje klimat planowania, zdobywania informacji, by ostatecznie doprowadzić nas do wybuchowego finału. Ta książka to gotowy materiał na scenariusz. Jak widać życie podsuwa najlepsze tematy, które często są bardziej nieprawdopodobne od filmowej lub literackiej fikcji. Czy rabunek idealny jest możliwy? Pewnie przyszłość to zweryfikuje, ale na chwilę obecną wielbiciele sensacji z domieszką realizmu powinni czuć się usatysfakcjonowani.

Anna Wasyliszyn
(anna.wasyliszyn@dlalejdis.pl)

Jonas Bonnier, "Helikopter", Wydawnictwo Znak, Kraków, 2018 r.