Monika Garska w książce „Idealnie nieidealna” poddaje refleksji wiele istotnych kwestii i podpowiada, w jaki sposób wyzwolić się z ograniczających przekonań. Moją recenzję rozpocznę pytaniem skłaniającym do refleksji: Czy istnieje recepta na szczęście i idealne życie? Zewsząd możemy dostrzec oferty różnych kursów, usług a także propozycje książek na dosłownie każdy temat. Ale czy da się być wszechwiedzącą, nieustannie piękną (24 h na dobę, najlepiej przez 7 dni!) a do tego idealną w każdym aspekcie swojego życia i zadowolić wszystkich dookoła? Wydaje mi się, że chyba nie… Na co dzień raczej się nad tym nie zastanawiamy, ale gdzie w tym wszystkim jesteśmy my same? Jako indywidualne jednostki mające własne, niepowtarzalne potrzeby, pragnienia, marzenia, a także zasoby i zdolności…
„Toksyczni ludzie zawsze będą toksyczni – czy z Twoim przyzwoleniem, czy bez niego”. Monika Garska, autorka książki „Idealnie nieidealna” to kobieta, która tak jak wiele z nas, miała czasem pod górkę oraz trafiała na toksyczne osoby, mówiące jej co ma robić i w jaki sposób żyć. Niestety po pewnym czasie okazywało się, że realizowała „czyjś program” i często wcale nie miał on na celu jej dobra.
„Idealnie nieidealna” to pozycja skierowana do kobiet, dlatego w tej recenzji również pozwolę sobie kierować moje słowa go grupy docelowej. Choć uważam, że przez utarte schematy i role odgórnie narzucone przez społeczeństwo, mężczyźni też lekko nie mają. Ale ta książka jest o kobietach i dla kobiet, dlatego skupmy się na nas samych. Bardzo często już małym dziewczynkom wpaja się pewne wzorce, schematy myślenia i przekonania, które w dobrej wierze rodziców mają pomóc, a tak naprawdę przyczyniają się do wielkich szkód. Oto przykładowe z nich: „dziewczynce nie wypada…”, „dziewczynka ma być grzeczna”, „musisz…”, „powinnaś…”, „każda kobieta powinna…”, „jak będziesz (jakaś tam), to nie znajdziesz sobie męża”. Moje pytanie jest takie: Czy każda z nas ma być taka sama?
„Gdy poznasz siebie na tyle, że zrozumiesz, co sprawia, że jesteś szczęśliwa, będziesz mogła wyciągnąć po to ręce i czerpać z życia pełnymi garściami. Musisz zrobić tylko pierwszy krok – zacząć po prostu chcieć być lepszą wersją siebie – dla siebie”
Monika Garska porusza wiele bardzo ważnych tematów, m.in. takich jak: ludzka zawiść, nienawiści kobiet do kobiet, obgadywanie innych, toksyczne relacje, radzenie sobie z krytyką, ograniczające przekonania, niskie poczucie własnej wartości, szkodliwość mediów społecznościowych, rola wewnętrznego krytyka oraz lęk przed wychodzeniem ze strefy komfortu. Autorka dzieli się także różnymi przykładami ze swojego życia, kiedy tkwiła w niesprzyjających relacjach oraz chłonęła każdą krytykę bez wcześniejszej autoanalizy, a dopiero wyzwolenie się z pewnych utartych schematów myślowych i bycie dobrą dla siebie pozwoliło jej poczuć pełnię szczęścia. Dodam też, że książka zawiera w sobie liczne wartościowe cytaty, pochodzące od osób mniej lub bardziej znanych.
„To jak wyglądamy ma być odzwierciedleniem tego kim jesteśmy, a nie tego kogo chciałybyśmy, żeby zobaczyli nas inni”
Autorka „Idealnie nieidealnej” już na samym wstępie pisze, że jej książka nie jest zbiorem dobrych rad, ale skłonieniem do refleksji. Od siebie dodałabym jeszcze, że czytanie tej pozycji poniekąd wymusza przeanalizowanie swojego dotychczasowego życia, potrzeb, jakości i sensu relacji z innymi ludźmi oraz pochyleniem się nad tym, jak oceniamy swoje poczucie własnej wartości. Warto wspomnieć, że Garską cechuje wysoka świadomość psychologiczna i dojrzałość osoby poukładanej z samą sobą. W mojej ocenie jej wnioski i przemyślenia na temat życia są trafne i mogą wiele wnieść do naszego życia. Myślę, że każda z nas znajdzie tu coś wartościowego dla siebie. Natomiast dodam, że sama lektura nie pomoże nam rozwiązać wszystkich problemów świata, w tym kwestii nadających się do przegadania z psychologiem lub terapeutą. Ale mam nadzieję, że może niejednej osobie pomoże zmotywować się do sięgnięcia po pomoc.
Gdybym miała trzema zdaniami podsumować tę lekturę, przytoczyłabym z tej książki takie stwierdzenia jak: „prawdziwe szczęście to coś więcej niż gonienie za utartymi schematami”, „w zmianie kluczowa jest radość z samego procesu (…) Małe kroki czynią duże zmiany” oraz „doceń siebie tak, jakbyś miała docenić drugiego człowieka”.
Ewelina Grzesiuk-Zeler
(ewelina.grzesiuk@dlalejdis.pl)
Monika Garska, „Idealnie nieidealna”, wyd. Novae Res, Gdynia 2022
Komentarze