Joga i problem z głowy?

Rain Mitchell, bazując na własnych doświadczeniach z jogą, postanowiła, że stanie się ona tłem dla rozmaitych życiowych kobiecych problemów. Tylko mam jakieś takie nieodparte wrażenie, że wszystko, co przewija się przez kartki książki, zostało potraktowane po macoszemu.

„Opowieści ze studia jogi” nie są złą książką, jeśli potraktujemy ją jako zwykłe czytadło na leniwe popołudnie czy wieczór. Lekka i przyjemna lektura o babskich bolączkach, które mogą dopaść każdą z nas, jakoś nawet trafia do czytelnika, ale zdecydowanie chciałoby się więcej. Bardziej wyrazistych postaci, większego spiętrzenia emocji, może innego rozłożenia akcentów. Trudno gdybać, ale czegoś tutaj zabrakło.

Śledzimy losy czterech kobiet o różnych doświadczeniach życiowych, z różną przeszłością. Ich losy splatają się w studio jogi prowadzonym przez Lee, która jest nie tylko instruktorką, ale też świetną kompanką swoich uczniów. Szalenie sympatyczna i przyjazna przyciąga ludzi swoją osobowością. Sama jednak pod radosną maską skrywa codzienne problemy. Któż ich bowiem nie ma? To właśnie na jej zajęciach z jogi splatają się losy Katherine, Stephanie, Irmani i Gracieli. I to właśnie ich dramaty, lęki i radosne chwile podglądamy.

Po lekturze „Opowieści ze studia jogi” usilnie nasuwa mi się spostrzeżenie, że joginką może zostać każda z nas. Tylko czy aby na pewno joga stanowi remedium na problemy? I to wszystkie? Nie przeczę, że joga nie pomaga uporać się ze stresem, przygnębieniem. Ale czy coś więcej?

Katarzyna Stec
(kultura@dlalejdis.pl)

Rain Mitchell, „Opowieści ze studia jogi” , Wydawnictwo Amber, Warszawa 2012