„Kłębowisko” – recenzja

Głównymi bohaterami są detektyw Aleksander Zamojski i Roma Sułecka. Roma angażuje się w sprawę zaginięcia swojego chłopaka z młodości, mimo że Zamojski początkowo nie chce jej do niej dopuścić. Chłopak zaginął 16 lat wcześniej, przepadł dosłownie jak kamień w wodę. Policja mimo poszukiwań nie odnalazła Miłosza Szadkowskiego ani żywego, ani martwego. Kiedy poszukiwania nie przyniosły rezultatów, policja uznała, że chłopak z własnej woli uciekł od rodziny. Pozostawiony przy drodze motocykl miał świadczyć o tym, że Miłosz dobrowolnie opuścił rodzinę.

Szesnaście lat po zaginięciu matka Miłosza znalazła w swojej skrzynce na listy zdjęcie syna pochodzące z okresu przed jego zaginięciem. Dzień wcześniej, wracając wieczorem z pracy, kobieta usłyszała w audycji radiowej słowa sugerujące, że ktoś wie coś o jej zaginionym synu. Chwilę później rozmówca poprosił o odtworzenie ulubionej piosenki jej syna.

Początkowo Zamojski nie chciał przyjąć tej sprawy ze względu na osobiste zaangażowanie Sułeckiej – w końcu przed zaginięciem Szadkowskiego oficjalnie byli parą. Z każdą kolejną wskazówką śledztwo prowadzi do nowych pytań, a sprawa okazuje się znacznie bardziej skomplikowana, niż początkowo przypuszczano.

Książka ma bardzo tajemniczy klimat, który pobudza wyobraźnię. Powieść czyta się niezwykle szybko, ponieważ autorka umiejętnie dawkuje informacje i nieustannie podsyca ciekawość czytelnika. Kolejne etapy śledztwa prowadzą do kolejnych tajemnic, a czytelnik często może odnosić wrażenie, że nie do końca rozumie, co się dzieje. 

Bohaterowie, szczególnie ci główni, są bardzo rozbudowani. Autorka porusza wiele problemów społecznych charakterystycznych dla tamtych czasów, takich jak bezrobocie, alkoholizm czy przemoc, pokazując ich wpływ na życie bohaterów. Aleksander Zamojski to bohater doświadczony, spokojny i niezwykle konsekwentny. Jego sposób prowadzenia śledztwa opiera się przede wszystkim na cierpliwej analizie faktów, dzięki czemu dobrze równoważy bardziej emocjonalne zaangażowanie Romy. 

Roma jest bohaterką emocjonalną, dużą część decyzji podejmuje szybko. Od początku sprawia wrażenie osoby skrywającej więcej, niż chce ujawnić. Wraz z biegiem śledztwa odnosiłam wrażenie, że kobieta nie była szczera w czasie zaginięcia Miłosza. Często zderzamy się z kompletnie rozbieżnymi poglądami na jej osobę. Ona sama postrzega siebie jako spokojną i ułożoną kobietę, a przez obcych jest widziana jako narwana i często osaczająca. 

Na duże uznanie zasługuje również sposób przedstawienia Podlasia. Niewielkie miejscowości, lasy i odizolowane domy budują atmosferę tajemnicy i sprawiają, że czytelnik niemal cały czas ma poczucie, iż rozwiązanie zagadki może kryć się dosłownie za kolejnym zakrętem. 

„Kłębowisko” to kryminał, który łączy wciągającą zagadkę z dobrze napisanymi bohaterami i gęstą atmosferą tajemnicy. Kinga Wójcik po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć historię angażującą od pierwszych stron i utrzymującą w napięciu aż do samego końca. 

Nikola Czerwińska

Kinga Wójcik, „Kłębowisko”, Prószyński i S-ka, Warszawa, 2026.