„Korczakowskie narracje pedagogiczne” – recenzja

„Korczakowskie narracje pedagogiczne” to najnowsza publikacja autorstwa pedagoga społecznego - Barbary Smolińskiej-Theiss. Kobieta jest profesorem i pracuje w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Specjalizuje się w problemach społecznych dziecka i dzieciństwa, ale także zajmuje pracą socjalną z dzieckiem oraz rodziną. Barbara Smolińska-Theiss była współorganizatorem Roku im. Janusza Korczaka. W swojej książce przybliża postać wielkiego pedagoga. Z perspektywy współczesnych problemów, wyzwań i pytań na nowo odczytuje jego spuściznę.

„Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”- to chyba najsłynniejsze słowa Janusza Korczaka. W swoim zawodowym życiu mężczyzna łączył medycynę z wychowaniem najmłodszego pokolenia. Do końca pozostał wierny swoim poglądom i swoim umiłowanym wychowankom. To wraz z nimi odbył ostatnią podróż życia z Umschlagplatzu do Treblinki, gdzie przyszło mu zginąć. Jego innowacyjne, jak na przełom XIX i XX wieku, idee i poglądy przez długi czas nie były akceptowane i podzielane. Dziecku należy się godność i szacunek, a wychowanie powinno obywać się na zasadach partnerstwa. To tylko niektóre z zasad przez niego wyznawanych.

„Korczakowskie narracje pedagogiczne” to nie zwykły poradnik zawierający proste rady: postępuj tak i tak. To przede wszystkim wyjątkowa publikacja, która skłania do refleksji. Autorka chce w ten sposób zaapelować do rodziców, wychowawców, czy każdego człowieka, który ma jakikolwiek kontakt z dzieckiem, aby potrafili na chwilę się zatrzymać, zastanowić. Barbara Smolińska-Theiss swoja publikacją przemawia: ucz się od dziecka, razem z dzieckiem, ale przede wszystkim ucz się dziecka. Z całą pewnością to publikacja wyjątkowa, bowiem łączy wymiar akademicki z tym praktycznym. Nie tylko przedstawia poglądy Janusza Korczaka, ale stara się, aby idee te w czytelniku wywarły prawdziwą zmianę.

Dużym plusem publikacji jest jej język. Po pierwsze charakteryzuje go prostota. Książka nie jest skierowana tylko i wyłącznie do teoretyków, profesorów, ale także do przeciętnego odbiorcy. Zaletą języka, który zastosowała Barbara Smolińska-Theiss jest także refleksyjność. W tym wypadku dużą rolę odgrywają pytania retoryczne, które wywołują w czytelniku chęć zatrzymania się i zastanowienia nad przeczytanymi słowami. „Korczakowskie narracje pedagogiczne” urozmaicają aforyzmy, czy złote myśli, wygłoszone przez Janusza Korczaka. Ich ponowne przywołanie i przełożenie na współczesne warunki życia z pewnością zaciekawią niejednego czytelnika.

Z czystym sumieniem polecam tę książkę każdemu z was. Bez względu na to czy macie dzieci, czy macie z nimi styczność na co dzień. Z pewnością dla takich osób będzie ona dużo bardziej interesująca, ale jednak polecam każdemu. Jest warta poświęcenia czasu, chwili refleksji i zastanowienia się nad tym, co pisze autorka.

Joanna Ulanowicz
(joanna.ulanowicz@op.pl)

Barbara Smolińska-Theiss, „Korczakowskie narracje pedagogiczne”, Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, 2013