„MaddAddam” – recenzja

Toby, główna bohaterka poprzedniej opowieści, przeżyła zapowiadany potop. Spotyka ocalałych Ogrodników i próbuje z nimi budować nowy świat. Nie jest to prosta misja do wypełnienia. Przyroda, choć została zniszczona, odradza się na nowo. Żyją w niej nowe gatunki zwierząt. Niewielka garstka ludzi to za mało, by zmienić powstały chaos w dawny porządek. Tym bardziej, że nadal tkwi w nim zło, które chciał zniszczyć Derkacz. To paintbólowcy – wyszkoleni mordercy kierujący się najniższymi instynktami. To z nimi przyjdzie się zmierzyć Toby i reszcie wspólnoty. Czy im się to uda? Czy uda im się stworzyć normalny świat w tych dziwnych warunkach?

Obok nich żyją Derkaczanie – lud stworzony przez Derkacza i Oryks. Są to niebieskie stworzenia żyjące w prosty i dobrotliwy sposób. Im Toby opowiada wszystkie wydarzenia i tłumaczy niezrozumiałe dla nich zjawiska. Jeden z nich stanie się jej uczniem i dokona spisania całej historii w formie księgi przekazanej dla następnych pokoleń.

Poza Toby drugą ważną postacią opowieści Margaret Atwood jest Zeb. Był on bratem Adama, Pierwszego założyciela grupy Bożych Ogrodników. Nawiązuje bliską więź z Toby. Z czasem opowiada jej swoje losy, które wyjaśniają zdarzenia nieopisane w drugiej części „Rok Potopu”.

Autorka porusza w „MaddAddam” wiele wątków, które pasują do problemów współczesnego świata. Morderstwa, nadużycia, seks, wątpliwości moralne dotyczące naukowe eksperymentów. Problemy pozostają te same, choć świat literacki jest pełen dziwnych i fascynujących historii wykreowanych przez Margaret Atwood.

Lidia Brzezicka
(lidia.brzezicka@dlalejdis.pl)

M. Atwood, „MaddAddam”, Wydawnictwo Prószyński i S-ka 2017.