Mieszanka niewybuchowa

Książka nie do końca zaspokoiła moje czytelnicze gusta, nawet momentami lekko rozczarowała, ale z drugiej strony nie jest to pozycja zła, którą trzeba ominąć szerokim łukiem.

Anna Kossak serwuje nam trochę świeżego spojrzenia na mocno już wyeksploatowany w literaturze kobiecej wątek przyjaźni aż po grób między przedstawicielkami płci pięknej. I mówiąc o świeżości nie chodzi tutaj tylko o fakt, że „Pasja budzi się nocą” jest debiutancką publikacją. W tym przypadku świeżość przekłada się na wyeksponowanie problemów nie tylko natury miłosnej, choć te dominują w życiu bohaterek w różnych wariantach i z różnymi konsekwencjami, ale też na pokazanie psychologicznego aspektu naszych poczynań. Często nie zdajemy sobie sprawy, jak bolesna przeszłość potrafi skutecznie namieszać w głowie i sercu, a potem determinować kolejne życiowe kroki, stawiać mury obronne przed innymi i maskować strach ucieczką lub skandalicznym zachowaniem. Za ukazanie części bohaterek w takim świetle należy się Annie Kossak plus, bo przez to książka „Pasja budzi się nocą” mniej trąci banałem. Ciekawym, choć momentami nieco nużącym zabiegiem było oparcie całej fabuły na tangu. Być może miłośnicy tańca będą z zapartym tchem przerzucać kolejne strony, ale dla laika to trochę zbyt duża dawka.

Nie da się ukryć, że „Pasja budzi się nocą” byłaby wyłącznie lekką, babską lekturą, gdyby nie mroczny wątek, który najbardziej mnie zaintrygował i jednocześnie najbardziej rozczarował. Wplatał się w codzienność naszpikowaną „zwykłymi” problemami, podsycał czytelniczą ciekawość, by za moment zostawić z rosnącym apetytem na więcej. Niestety, nie udało się go zaspokoić. Nadal mnie męczy wraz z towarzyszącą mu cichą nadzieją, że kolejna książka będzie bardziej porywająca, na co liczę.

Katarzyna Stec
(kultura@dlalejdis.pl)

Anna Kossak, „Pasja budzi się nocą”, Prozami 2013