„Miłość ci wszystko wypaczy”- recenzja

Czy miłość w ogóle istnieje, czy to tylko chwilowe oczarowanie, które kończy się małżeństwem? Jeśli istnieje, to jak rozpoznać tę właściwą osobę i to właściwe uczucie?

Andrzej Komorowski w swojej najnowszej książce „Miłość ci wszystko wypaczy”, rozpoczyna edukację czytelnika w zakresie chemii organicznej, pokazując wzór chemiczny na miłość. To nie żart, mimo że brzmi absurdalnie. Wzór, który tam zobaczymy ukazuje fenyloetyloaminę, węglowodór odpowiedzialny za to, czy skoczymy za kimś w ogień, czy też niekoniecznie. Takim wstępem autor chce podkreślić, że miłość to nie tylko zauroczenie, wynikające z naszych preferencji do konkretnego typu człowieka, ale też w większej mierze od biochemii naszego organizmu. Niemałe znaczenie odgrywa też to, jak zostaliśmy wychowani. Ogromne wrażenie zrobił na mnie rozdział, który opisywał, jak kolejność urodzenia w rodzinie oraz model w jakim się wychowywało, może wpływać na związek dorosłych już ludzi. Książka łączy w sobie treści naukowe, doświadczenie zawodowe autora oraz historyczne opowiastki. Formą najbliżej jej chyba do poradnika.

Tę książkę ciężko podsumować w jednym zdaniu. Zupełnie jak jej temat przewodni. Z pozoru wydaje się lekka, ale po dłuższej chwili może przytłaczać treścią. Z drugiej strony znajdziemy w niej różne ciekawostki i niuanse. Minusy, jakie w niej zauważyłam to męcząca ilość cytatów. Odniosłam wrażenie, że pięćdziesiąt procent tekstu to właśnie najróżniejsze cytaty, począwszy od Pisma Świętego, na Adamie Mickiewiczu kończąc. Drażniło mnie też poczucie humoru autora, którego nie podzielam. Mimo to książkę można zdefiniować jako zabawną i inteligentną.

Katarzyna Picz
(Katarzyna.picz@dlalejdis.pl)

Andrzej Komorowski, „Miłość ci wszystko wypaczy”, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2013