„Miłość i śmierć w Pradze” – recenzja

Bernhard Günther jest komisarzem berlińskiej policji, oddziału kryminalnego. Mimo wojny, która trwa na frontach, w Niemczech nadal popełnianie są przestępstwa. Wprawdzie może jest mniej pospolitych rabunkowych kradzieży, ale nadal jednak zdarzają się  napaści, gwałty i morderstwa. Do jednego z tych ostatnich zostaje właśnie wezwany Günther. Ciało znalezione w parku okazuje się być nieżywym holenderskim pracownikiem berlińskiej kolei. Komisarz, choć niechętnie, ale wybiera się na miejsce zbrodni. Wie, że prawdopodobnie i tak będzie musiał poprzestać na oględzinach. Trzeciej Rzeszy nie opłacało się bowiem wydawać pieniędzy na zwykłe dochodzenia, skoro brakło sił  na Wschodzie. Ten niby nic nie znaczący wypadek doprowadzi jednak komisarza do wydarzeń dziejących się na samym szczycie niemieckich sił zbrojnych. Krótko po tym wydarzeniu Günther zostaje  wezwany do generała SD Reinharda Heydricha, protektora Moraw i Czech, który obawia się zamachu na swoje życie. Bernhard po raz kolejny będzie musiał tkwić w samym źródle nazizmu, którego szczerze nienawidzi. Właśnie ta cecha ma stanowić o względnym obiektywizmie komisarza w czasie kolejnego śledztwa. A ciało Geerta Vrankena okaże się być ważnym elementem końcowej układanki.

„Miłość i śmierć w Pradze” to świetnie napisany kryminał. Bernhard Günther jest zgorzkniałym, inteligentnym mężczyzną po czterdziestce. Swoje życie postrzega momentami jako klęskę. Uważa się za przegranego człowieka, ponieważ przyszło mu żyć i wykonywać rozkazy nazistów. Nie zawsze umiał się temu przeciwstawić, a doświadczenia z walk na wschodnim froncie doprowadziły go wręcz do depresji. Jest Niemcem i chce dobrze dla swojego kraju. Jednocześnie momentami nie wie jak znaleźć odpowiedź na pytanie jak żyć w  Rzeszy i być moralnie dobrym człowiekiem. Szczególnie jeśli służy się w niemieckich siłach zbrojnych. Działania bohatera są zatem bezwzględnie powiązane z jego przekonaniami. Czasem zjednuje mu to przyjaciół, a nieraz prowadzi do katastrof jak w przypadku romansu, który zawiązuje. Mamy więc również miłość bez przyszłości w tle, a całość dzieje się w znakomicie opisanym i wciągającym życiu codziennym lat czterdziestych. Philip Kerr oprowadza czytelnika po każdym z tych światów z pedantyczną dokładnością. Wiele występujących w książce zdarzeń miało naprawdę miejsce  lub przynajmniej nawiązuje do prawdziwych historii. Wartka akcja, ciekawy bohater i szczególny urok, tragicznych nieraz, okoliczności. Wszystko czego szukacie w dobrym kryminale znajdziecie z całą pewnością w tej książce. Zdecydowanie polecam!

Agnieszka Pater
(agnieszka.pater@dlalejdis.pl)

Philip Kerr „Miłość i śmierć w Pradze”, wyd. WAB 2015