Coś w tym na pewno jest. Przynajmniej błędy raz popełnione, zapadają nam tak w pamięć, że drugi raz staramy się ich nie popełnić. Jednak młodość ma wpisane w swoje piękne brzmienie skłonność do popełniania błędów.
Powieść Dostojewskiego opowiada nam historię młodego człowieka, który zmierzy się z trudnymi wyborami i sytuacjami jakie będą miały miejsce w jego życiu. Opisuje jak będzie kształtowała się jego osobowość. Osobowość bazująca na chciwości czy rozpuście.
Rosyjski pisarz genialnie przedstawił młodość. To jak potrafi być zawrotna. Ile głupstw człowiek w tym czasie potrafi popełnić. Ile razy potrafi się zakochać i odkochać. Myślę, że każdy znajdzie tutaj odrobinę siebie kiedy miał te „naście” lat.
Spotkamy się tutaj także z relacją ojciec – syn. Ich stosunki trudno określić. Przechodzą ze skrajności w skrajność. Uczucie podziwu, a jednocześnie ogromny żal odrzucenia. Poczucie bezradności, a po chwili chęć walki. Mężczyźni zakochują się w tej samej kobiecie i tutaj pojawia się kolejny wątek dramatu rodzinnego, który może zakończyć się bardzo różnie.
Gdzie moralność i zdrowy rozsądek? No właśnie czasem pod wpływem różnych emocji po prostu to wszystko gubimy i nie potrafimy działać racjonalnie.
Dostojewski zawarł w książce bardzo dużo analizy psychologicznej. Wszystkie stany emocjonalne jakie się pojawiają u bohaterów czasem trudno rozszyfrować. Pewne zachowania łatwo przewidzieć, a pewne są zaskakujące.
Czy można uniknąć porażek? Czy można żyć bezbłędnie? Myślę, że jest to nierealne. Nikt z nas nie jest idealny, a już na pewno nie będąc dzieckiem, czy młodym człowiekiem. Uczymy się na błędach i na tym rzecz polega. Warto być obserwatorem świata i uczyć się także na błędach innych ludzi. Na pewno nam się to opłaci. Bo nie tylko ludzie młodzi popełniają błędy, ale i dorośli, dojrzali. Uczymy się całe życie, ale uczmy się na tych błędach tak, by nie krzywdzić innych ludzi.
Powieść Dostojewskiego jest naprawdę warta polecenia. Nie czytałam tego utworu z fascynacją, ale na pewno troszkę z podziwem. Z podziwem dla autora, który ukazał wiele wartości w taki, a nie inny sposób.
Zachęcam do lektury.
Monika Pawlak
(monika.pawlak@dlalejdis.pl)
Fiodor Dostojewski, „Młokos”,Warszawa, wydawnictwo MG, 2017.
Komentarze