Jednak po przeczytaniu książki „Muzyka z profilu i en face”, wszystko zaczyna układać się w spójną całość.
Ta lektura to przeniesione na papier wywiady z ikonami muzycznego świata, które Jolanta Fajkowska przeprowadziła na antenie radio VOX FM w latach 2008 – 2013.
W książce wydawnictwa Bellona, znalazło się 20 portretów zupełnie różnych osobowości, które łączy nie tylko muzyka – ale jazz.
Jazz – zrodzony z muzyki, więc zapisany na pięciolinii, ale osadzony w sercu i duszy muzyka, chyba jak żaden inny gatunek muzyczny.
Elementem, który jest zdecydowanie plusem tej książki, jest fakt iż są to rozmowy po prostu. Każdy z gości Jolanty Fajkowskiej ukazuje siebie jako artystę, siebie jako człowieka i przede wszystkim również jako osobę uwielbiającą muzykę. W przeprowadzonych wywiadach mowa nie tylko o osiągnięciach i dalszych planach zawodowych, zaproszeni muzycy śmiało opowiadają historie te bardziej z gruntu osobistego.
Książkę czyta się bardzo dobrze, nie tylko ze względu na chętnych do rozmowy gości, ale również przez sam sposób prowadzenia wywiadów. Jolanta Fajkowska zadaje sprecyzowane pytania, widać iż zna materie, w której żyją zaproszeni przez nią goście. Nie tylko trzyma się sztywnych ram wcześniej ustalonych pytań, ale przede wszystkim nawiązuje do ciekawych odpowiedzi muzycznych tuzów - tym samym, kontynuując rozpoczęty przez swojego rozmówcę wątek.
Goście dziennikarki są tu na pierwszym miejscu. Jolanta Fajkowska pomimo iż zajmuje w tych rozmowach ważne miejsce – prowadzącej, nie jest od razu zauważana, pozwalając tym samym na to, aby jej rozmówcy byli na pierwszym planie. Dlatego podtytuł tej książki – rozmowy o jazzie, mógłby zdecydowanie być jej tytułem wiodącym, ponieważ są to przede wszystkim rozmowy. Element wywiadu jest wątkiem pobocznym – dziennikarską nazwą na określenie tych przyjemnych dialogów.
Oczywiście niektóre wywiady czyta się lepiej inne trochę mniej, jednak wszystkie zawierają interesujące dla czytelnika informacje. Po przeczytaniu całej książki każdy z czytających będzie miał swoją ulubioną rozmowę. Jedną z tych bardziej zapadających w pamięć zdecydowanie jest wywiad z Markiem Karewiczem, który dosłownie może być nazywany fotografem jazzu ( autor między innymi ostatniej trasy Milesa Davisa, jak również twórca okładek płytowych z serii Polish Jazz). Zabawny, elokwentny, cały czas z błyskiem w oku, co sprawia iż każdy wywiad z tą osobowością będzie trwał zbyt krótko.
W tej książce zaskakuje wiele, jeszcze więcej wprawia w osłupienie czy zadziwienie – niekiedy czytelnik może się wzruszyć. W „Muzyce z profilu i en face” zaproszeni do wywiadów artyści są w różnym wieku, ale przez wszystkich przemawia jazz.
To oni mówią – jazz nie jest trudny. Nam słuchaczom, w większości uważającym tę muzykę jako tą, która tworzy się w hermetycznych miejscach i środowisku, które jest tylko dla wybranych.
To oni ją tworzą i mówią - jazz nie jest trudny, ale do bycia z nim potrzebne jest serce. Nam słuchaczom, którzy do jej słuchania i zrozumienia koniecznie potrzebują garnituru i salonów.
Dlatego proszę przeczytać tę książkę, zaproszeni goście Jolanty Fajkowskiej odczarowują ten mit.
Warto przyjrzeć się temu gatunkowi nie tylko en face, ale także – przede wszystkim, z profilu. Tak jak i z profilu Jolanta Fajkowska spogląda na zaproszonych Asów muzyki, która wywodzi się przecież nie z salonów zamożnych Pań i Panów. Miejscem narodzin jej dźwięków, były brudne zakamarki Ameryki lat XX ubiegłego wieku, kiedy muzyka nie tylko łagodziła obyczaje – ale koiła i dawała nadzieje.
Gatunek muzyczny będący en face niepozornym rodzajem czarnej muzyki, z profilu ukazuje swoją różnorodność i unikalność swego pochodzenia oraz procesu tworzenia.
Jednak najpiękniejsze w tej książce jest to, że każdy z jej bohaterów tak samo - może podobnie, zgadza się w pewnych kwestiach. Jednak postrzeganie procesu tworzenia każdego z artystów różni się od siebie – zupełnie tak samo jak wielowymiarowość na jaką pozwala jazz, któremu oddali serce
Katarzyna Prędotka
(katarzyna.predotka@dlalejdis.pl)
Jolanta Fajkowska; „Muzyka z profilu i en face. Rozmowy o jazzie”; Warszawa; Bellona 2015
Komentarze