„Najmądrzejszy w pokoju” – recenzja

„Najmądrzejszy w pokoju” to książka, która jak mi się wydawało, miała zasilić liczne grono pseudoporadników, pełnych odkrywczych porad na temat tego, jak zabłysnąć w towarzystwie, zmanipulować grupę. Okazała się jednak bardzo miłym zaskoczeniem.

Na szczęście autorzy książki, Thomas Gilovich i Lee Ross, mieli inny pomysł. Pokazali, jak w praktyce wyglądają różne teorie psychologii społecznej.

Większość z nich znamy ze sławnych eksperymentów, przeprowadzonych przez psychologów. Część z nich wstrząsnęła naukowym światem, większość zmieniła postrzeganie ludzkich zachowań, mechanizmów, jakie nami kierują. Kto interesuje się psychologią społeczną, z pewnością potrafi przytoczyć wiele przykładów takich znaczących odkryć. Tylko czy z podobną łatwością potrafimy wskazać przykłady występowania tych mechanizmów w naszym życiu?

Książka „Najmądrzejszy w pokoju” udowadnia, że z dorobku psychologii społecznej korzystają wszyscy. Od mediów i marketingowców począwszy, na naszych przełożonych czy współpracownikach skończywszy.

Kim jest w takim razie ten najmądrzejszy w pokoju? To ten, który posiada wiedzę. I potrafi jej w odpowiednim momencie użyć. To także ten, który wie, kiedy podobnej wiedzy używa się przeciw niemu. Książka Thomasa Gilovicha i Lee Rossa pomaga uporządkować sobie tę wiedzę, zwraca uwagę na wiele ważnych, dość często bagatelizowanych, zagadnień, takich jak chociażby iluzja obiektywizmu czy odpowiedni dobór słów. Dzięki tej książce z pewnością bardziej świadomie możemy obserwować to, co dzieje się wokół nas i odpowiednio na to reagować.

„Najmądrzejszy w pokoju” to książka, która z pewnością zadowoli osoby interesujące się psychologią społeczną, trenerów i wszystkich tych, którzy poszukują odpowiedzi na pytanie, jak tak naprawdę teoria w psychologii przekłada się na praktykę.

Agata Podgajska
(agata.podgajska@dlalejdis.pl)

Thomas Gilovich, Lee Ross, Najmądrzejszy w pokoju, Smak Słowa, Sopot 2017