„Nie pozwól mi odejść” – recenzja

Mała dziewczynka, Grace, mieszkająca z mamą narkomanką, pewnego dnia siada na schodach przed domem, następnego dnia powtarza tę czynność i następnego… Wzbudza to niepokój jej sąsiadów: kosmetyczki Rayleen, młodego Felipe czy starszego pana Lafferty’ego. Najbardziej jednak zaniepokojony tym nowym zwyczajem jest Billy – cierpiący na agorafobię były tancerz, który panicznie obawia się wszelkich zmian. Grace zaburza jego porządek, więc z jednej strony boi się jej, z drugiej jednak mała samotna dziewczynka budzi jego ciekawość. Zainteresowanie wygrywa i Billy wykonuje pierwszy krok – wychodzi na balkon, by chwilę porozmawiać z siedzącą na schodach dziewczynką. Tak właśnie zaczyna się piękna, choć początkowo trudna, przyjaźń między mężczyzną, który odizolował się od świata i dziewczynką, która chciałaby, aby jej mama była „czysta” i aby wszystko było jak dawniej.

Na nieme wołanie o pomoc małej Grace odpowiadają też inni sąsiedzi. Rayleen, Felipe czy starsza pani Hinman. Początkowo doraźna pomoc i troska o bezpieczeństwo dziecka przeradza się w prawdziwą batalię o dobro małej. Grace spaja do niedawna obcych sobie sąsiadów, tworząc z nich swoją nową, bardzo specyficzną rodzinę. Sąsiedzi zwierają szyki, by nie dopuścić do odesłania Grace do rodziny zastępczej, bo gdy raz wpadnie w system, to będzie dla nich stracona. Jedyną osobą, która zupełnie nie chce współpracować jest matka dziewczynki.

Spośród wszystkich sąsiadów, najciekawszą relację Grace buduje z samotnikiem Billym. Akceptuje go, ale jednocześnie zachęca do podejmowania kolejnych przełomowych kroków – do otworzenia przed nią drzwi do swojego mieszkania i do swojego serca.

„Nie pozwól mi odejść” Catheriny Ryan Hyde to książka o samotności i braku umiejętności nawiązywania relacji. Sąsiedzi są sobie zupełnie obcy, mimo że od lat mieszkają w tym samym budynku, mijają się tylko zdawkowo kiwając sobie głową, z obojętnością. Mała Grace obudziła w nich potrzebę bliskości, zainteresowania się drugim człowiekiem, pomocy i akceptacji. Mimo trudnych doświadczeń wzrusza swym optymizmem i otwartością.

Książka pisana jest z perspektywy dwóch narratorów – na przemian historia opisywana jest z punktu widzenia Billy’ego i Grace. Przez to historia ta staje się naprawdę bliska sercu czytelnika.

Książka „Nie pozwól mi odejść” napisana została prostym, oszczędnym językiem, dzięki czemu stała się opowieścią pełną bogactw do odkrycia. To książka, przy której zapewne będzie ocierało się niejedną łzę.

Agata Podgajska
(agata.podgajska@dlalejdis.pl)

Catherina Ryan Hyde „Nie pozwól mi odejść”, Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2014